Ο νεαρός Γιούρι είναι ένας από τους χιλιάδες Έλληνες που μετά την
κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης εγκατέλειψαν την ανεξάρτητη πια Γεωργία
για να επαναπατριστούν στην Ελλάδα, στην πατρίδα της ψυχής τους.
Όμως
όταν θα φτάσει στην ιδανική αυτή πατρίδα, θα βιώσει, όπως και πολλοί
άλλοι που έκαναν το ίδιο ταξίδι της επιστροφής, το οδυνηρό αίσθημα του
να σε αντιμετωπίζουν σαν ξένο, μια εν δυνάμει απειλητική παρουσία.
Η Χίλαρι Μαντέλ(Hilary Mantel), συγγραφέας με μεγάλη συγγραφική διαδρομή αλλά και ξεχωριστή πνευματική υποδομή, έχει αναγνωριστεί τα τελευταία χρόνια ως μία από τις κορυφαίες εκπροσώπους του αγγλόφωνου μυθιστορήματος, αποσπώντας επίζηλα λογοτεχνικά βραβεία για το έργο της (έγινε η πρώτη γυναίκα συγγραφέας που τιμήθηκε δύο φορές με το Βραβείο Booker για το "Γουλφ Χολ" και το "Γεράκια", το 2009 και το 2012· και τα δύο βιβλία κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πάπυρος).
Με τη συλλογή διηγημάτων "Η δολοφονία της Μάργκαρετ Θάτσερ" η Μαντέλ μάς αποκαλύπτει πόσο στέρεα κατέχει συνάμα και την τέχνη της μικρής φόρμας. Από τα δέκα διηγήματα της συλλογής, τα εννέα έχουν δημοσιευτεί κατά την τελευταία δεκαπενταετία σε διάφορα αγγλικά έντυπα, ενώ το τελευταίο διήγημα, το οποίο δίνει και τον τίτλο του σε όλη τη συλλογή, δημοσιεύεται για πρώτη φορά.
Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν περιγράφει στο Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ τη διαδικασία
γέννησης και γιγάντωσης που τεράστιου δικτύου στρατοπέδων εγκλεισμού
στην πρώην Σοβιετική Ένωση και το καθεστώς του τρόμου που επιβλήθηκε σε
αυτά, κατασπαράσσοντας εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως κατά τη διάρκεια
της εξουσίας του Στάλιν (1923-1953).
Γραμμένο από το 1958 ώς το 1967 υπό
άκρα μυστικότητα, τον Δεκέμβριο του 1973 εκδόθηκε στο Παρίσι το πρώτο
μέρος του έργου, αφού προηγουμένως η Κα-Γκε-Μπε είχε κατασχέσει στη
Σοβιετική Ένωση ένα αντίγραφο του χειρογράφου.
Το μέγεθος της τραγωδίας (1989), το τρίτο μυθιστόρημα του Καταλανού συγγραφέα Κιμ Μονζό, έχει ως πρωταγωνιστή τον Ραμόν-Μαρία, έναν πρώην εκδότη που τώρα βγάζει τα προς το ζην παίζοντας τρομπέτα σε ένα θέατρο.
Ο Ραμόν-Μαρία εκπληρώνει επιτέλους τον μεγάλο του πόθο των τελευταίων εβδομάδων: να ρίξει στο κρεβάτι την ντίβα του θεάτρου στο οποίο εργάζεται και ο ίδιος. Προτού ωστόσο φτάσει η ευφρόσυνη, για τον ίδιο και τη σύντροφό του, στιγμή της ερωτικής ικανοποίησης, μεσολάβησαν στιγμές που φοβήθηκε ότι δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στο ρόλο του καλού εραστή.
Οι Μάκα, μια φυλή Ινδιάνων ξεχασμένη από όλους, ζουν στριμωγμένοι σ’ ένα κομμάτι γης ανάμεσα στον Ειρηνικό Ωκεανό και τα δάση, στα βορειοδυτικά των Ηνωμένων Πολιτειών, παλεύοντας με τη φτώχεια, τον αλκοολισμό και την εγκληματικότητα. Αν έκαναν ένα βήμα πίσω θα τους κατάπινε ο ωκεανός, όπως κοντεύει να τους καταπιεί και η Ιστορία, αφήνοντας στη θέση τους μόνο ένα γραφικό ίχνος στα εθνογραφικά μουσεία.
Έξι από τα μέλη τής φυλής, όμως, αποφασίζουν να υπάρξουν ξανά, να δηλώσουν την ταυτότητα και την κληρονομιά τους, προκαλώντας την Αμερική των λευκών.
Στο "Σπίτι της Ματριόνα" ένας καθηγητής μαθηματικών, μετά από δεκαετή εγκλεισμό σε γκουλάγκ, αποσύρεται σε μια επαρχία της Ρωσίας για να αναβαπτιστεί στη γαλήνη και την αγνότητα της ρωσικής φύσης και ψυχής.
Στο διήγημα "Ένα περιστατικό στο σταθμό Κοτσέτοβκα", βρισκόμαστε σ έναν σιδηροδρομικό σταθμό στα μετόπισθεν της μάχης, ενώ μαίνεται ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, και στο "Για καλό της υπόθεσης", ο διευθυντής μιας τεχνικής σχολής βλέπει τους κομματικούς γραφειοκράτες να διαλύουν τα όνειρα των σπουδαστών του.
Το περιοδικό Διάπλους, οι εκδόσεις Πάπυρος και το βιβλιοπωλείο σύρτις σας προσκαλούν στην παρουσίαση - συζήτηση του βιβλίου της Μαρί - Μονίκ Ρομπέν: "Φάκελος Μonsanto, ένας γενετικός εφιάλτης".
Θα μιλήσουν οι:
Δημήτρης Λένης - Διδάκτωρ Φυσικής, ερευνητής στο ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος
Πρόσωπα αναγνωρίσιμα, βιβλικές φιγούρες και σύμβολα που παραπέμπουν σε έργα των Μιγκέλ δε Θερβάντες, Τζόναθαν Σουίφτ, Λόρενς Στερν και Πίο Μπαρόχα συνθέτουν το τελευταίο έργο του Εδουάρδο Μεντόθα, Το θαυμαστό ταξίδι του Πομπώνιου Φλάτου.
Με τέτοιους πρωταγωνιστές ο συγγραφέας δεν έχει παρά να επιλέξει ανάμεσα στο σοβαρό ιστορικό μυθιστόρημα και στην παρωδία.
Οι ηλικιωμένοι στην Τουρένα λένε πως μόνο όσοι πρόκειται να πεθάνουν ακούν το κελάρυσμα του ποταμού Παμάνο…
Το τρομερό καλοκαίρι του 1936, η Ελιζέντα Βιλαμπρού είδε τους αναρχικούς να σκοτώνουν βάναυσα τον πατέρα και τον αδελφό της. Και το ’44, όταν τα στρατεύματα του Φράνκο κατέλαβαν την περιοχή κάποιοι δολοφόνησαν μέσα στην εκκλησία του χωριού τον Ουριόλ Φουντέλιας, τον άντρα που αγαπούσε κρυφά. Από τότε η Ελιζέντα, με την ψυχή γεμάτη σκιές, έβαλε σκοπό να εκδικηθεί Θεό και ανθρώπους και να αποδείξει σε όλους πως ο Ουριόλ άξιζε να τιμηθεί σαν πραγματικός άγιος.
Τέσσερις ιστορίες, επιδέξια συνδεδεμένες μεταξύ τους, που σκιαγραφούν τον αληθινό πρωταγωνιστή αυτής της αφήγησης: την ήττα.
Πρώτη ήττα: 1939
Εάν η καρδιά σκεφτόταν, θα έπαυε να χτυπά
Ο λοχαγός Αλεγκρία αρνείται τη νίκη των φασιστικών δυνάμεων μια μέρα πριν την οριστική επικράτηση του Φράνκο.
Δεύτερη ήττα: 1940
Το χειρόγραφο που βρέθηκε στη λησμονιά
Ένα αμούστακο παιδί που γράφει ποιήματα αποτολμά μια απέλπιδα φυγή μέσα από τα βουνά της Αστούριας με την έγκυο αγαπημένη του.
«Η αλήθεια είναι ότι αυτό το λεμονοβιβλίο του Πάμιες, το έχω ρουφήξει ολόκληρο, το έχω διαβάσει και ξαναδιαβάσει, το έχω διαβάσει ανάποδα, ακόμα και ανάσκελα: ατελείωτο λεμόνι. Αλλά εξακολουθώ να το διαβάζω και να το κοιτάζω έκπληκτος· και να μαθαίνω. Το βιβλίο αυτό είναι σαν ανεξάντλητο πηγάδι…» - Ενρίκε Βίλα-Μάτας
Ο Σέρζι Πάμιες κάνει την εμφάνισή του στα καταλανικά γράμματα στα μέσα της δεκαετίας του ’80, επιλέγοντας ως κυριότερο μέσο έκφρασής το μικρής έκτασης αφήγημα. Αντίθετα με τους περισσότερους γνωστούς στο ελληνικό κοινό Καταλανούς συγγραφείς, όπως ο Μπονταλμπάν, ο Μεντόθα ή ο Βίλα Μάτας, ο Πάμιες γράφει απευθείας στα καταλανικά, μια γλώσσα περιθωριοποιημένη για αιώνες και απαγορευμένη μέχρι το 1975 από το καθεστώς του Φράνκο.
Για τον κόσμο, η ανθρωπολόγος Ισαβέλ Γκαρθία Λούνα σκοτώθηκε σε δυστύχημα. Στην πραγματικότητα όμως η Ισαβέλ κρύβεται κάπου στη ζούγκλα της Γουατεμάλας και είναι ζωντανή με όλη τη σημασία της λέξης. Ίσως κάποια μέρα επιστρέψει στους δικούς της, προς το παρόν όμως εκμεταλλεύεται τον υποτιθέμενο θάνατό της για να βάλει σε τάξη αλήθειες και ψέματα, πάνω στα οποία στήριξε μια ολόκληρη ζωή.
Το "Στου διαόλου τη μάνα" είναι μια τολμηρή εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής, ένας χειμαρρώδης «μεθυσμένος» μονόλογος, με αποδέκτη μια άγνωστη γυναίκα που ο αφηγητής συναντά σε κάποιο μπαρ και μοιράζεται μαζί της τον εφιάλτη της Αγκόλας.
Καθώς η νύχτα προχωρά και τα δυνατά ποτά μπερδεύονται, η αφήγηση γίνεται ολοένα πιο βίαιη και ποιητική, καταργώντας σχεδόν τα όρια του χώρου και του χρόνου.
Ναυτική περιπέτεια, ιστορικό μυθιστόρημα, μυητικό ταξίδι, το Αυτόματο χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα καλύτερα μεταμοντέρνα μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων.
Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από την ύπαρξη μιας μεταλλικής κούκλας με μορφή πολεμιστή που ανακαλύφθηκε τυχαία σε ένα ξεχασμένο νησί στο στενό του Μαγγελάνου.
Αυτό το αντικείμενο θα παρακινήσει τον Γκρίφιν, άνθρωπο παθιασμένο με την έννοια της αφάνειας, να ταξιδέψει στα τέλη του 20ού αιώνα μέχρι την άκρη του κόσμου, για να ανασυνθέσει μια ιστορία που συνδέει μυστηριωδώς τη ζωή του με την εμφάνιση του αυτόματου και τους μάγους Μελβίκιο και Λεβ, που έζησαν στην Πράγα τον 16ο αιώνα.
Οι εκδόσεις Πάπυρος σάς προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Σούμπερτ "Η συμμορία της Τήλας", την Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010 και ώρα 20:30, στον Ιανό (Σταδίου 24).
Με 17.500 υπαλλήλους, με πωλήσεις που το 2009 έφτασαν τα 11,7 δισ. δολάρια και με παρουσία σε 46 έξι χώρες η Μονσάντο είναι ηγετική δύναμη παγκοσμίως στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ), αλλά και μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες εταιρείες στην ιστορία της βιομηχανίας.
Από το 1901, έτος της ίδρυσής της, η εταιρεία οδηγήθηκε επανειλημμένα στη δικαιοσύνη κατηγορούμενη για την τοξικότητα των προϊόντων της, στα οποία περιλαμβάνονται το PCB (πυραλένιο), πολλά καταστρεπτικά ζιζανιοκτόνα (όπως το αποφυλλωτικό agent orange, με τα οποία ο Αμερικανικός Στρατός ψέκαζε τα δάση κατά τον Πόλεμο του Βιετνάμ), ή η αυξητική ορμόνη των βοοειδών (απαγορευμένη πλέον στην Ευρώπη), επικίνδυνη για τα ζώα και τους ανθρώπους.
Ανάλαφρο και απολαυστικό, "Η συμμορία της Τήλας" είναι ένα μυθιστόρημα για τη χαρά της ζωής και τη μελαγχολία του τέλους της. Καταστάσεις κωμικά σουρεαλιστικές αλλά και βγαλμένες κατευθείαν μέσα από την καρδιά της πιο σκληρής νεοελληνικής πραγματικότητας, συνθέτουν μια απρόσμενη περιπέτεια με ήρωες μια συμμορία γιαγιάδων που δεν το βάζουν κάτω. Μια γλυκόπικρη ιστορία όμοια με νεραντζάκι γλυκό.
Θα μπορούσαν έξι ηλικιωμένες γυναίκες να προβούν σε σύσταση συμμορίας; Πόσο παράνομο είναι να χρηματίσεις το διευθυντή ενός γηροκομείου, για να μη δεχτεί τη νοσηλεία κάποιου;
Ο εκδοτικός οίκος Πάπυρος παρέδωσε πρόσφατα στην κυκλοφορία ένα από τα πλέον αξιόλογα συγγραφικά πονήματα των τελευταίων ετών: το Γουλφ Χολ της Hilary Mary Mantel, σε μετάφραση Αθανάσιου Ζάβαλου.
Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα από τα κλασικά του είδους, δοσμένο από την προικισμένη πένα της νικήτριας του βραβείου Man Booker 2009 και Walter Scott 2010.
Ο Σάμι Βαρσάουερ, ηλικιωμένος Αργεντινός ηθοποιός, φύλαξε τις αναμνήσεις της ζωής του μέσα σ’ ένα κουτί παπουτσιών.
Μετά το θάνατό του το περιεχόμενο του κουτιού, παλιά θεατρικά προγράμματα, περνά στα χέρια ενός φοιτητή δημοσιογραφίας που ερευνά την ιστορία του εβραϊκού θεάτρου.
Ανάμεσα στα κιτρινισμένα χαρτιά ο φοιτητής βρίσκει το πρόγραμμα μιας ξεχασμένης μουσικής παράστασης του 1927 με τίτλο "Ο Μολδαβός σωματέμπορος".
Για τέταρτη χρονιά, στη Στοά Σπυρομήλιου, στο Citylink στο κέντρο της Αθήνας, έγινε την Τετάρτη το βράδυ, 20 Οκτωβρίου 2010, η απονομή των βραβείων The Athens Prize for Literature του περιοδικού (δε)κατα.
Το βραβείο Ξένου Μυθιστορήματος έλαβε ο Κινέζος Μα Γιαν για το βιβλίο του "Πεκίνο σε κώμα", μετάφραση Μαριάννας Μπεμπετίδη, εκδόσεις Πάπυρος, οποίος δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στην απονομή για να παραλάβει το βραβείο. Για λογαριασμό του συγγραφέα το παρέλαβε η εκδότρια Ειρήνη Πουρνάρα.
Το βραβείο Ελληνικού Μυθιστορήματος έλαβε ο Δημήτρης Σωτάκης για το βιβλίο του "Το θαύμα της αναπνοής", εκδόσεις Κέδρος.
Και τα δύο βιβλία, προϊόντα ρεαλιστικής μυθοπλασίας, ξεχωρίζουν για την στιλπνότητα του λόγου, το παιχνίδισμα γλώσσας και εννοιών, το υπαρξιακό υπόβαθρο της πλοκής, την πυκνή ροή, την εμπλοκή των ατομικών με τις συλλογικές απογοητεύσεις και τις ψυχικές αιφνίδιες μεταπτώσεις των ηρώων.
Τα βραβεία The Athens Prize for Literature θέσπισε το λογοτεχνικό περιοδικό (δε)κατα και με χορηγό τη Mont Blanc βρίσκονται στο τέταρτο έτος τους. Ως γνωστόν, τα βιβλία προτείνουν οι εκδότες και τις λίστες καταρτίζουν πέντε συγγραφείς.
Τα βραβεία, τα οποία έδωσαν οι συγγραφείς Θεόδωρος Γρηγοριάδης και Κατερίνα Ζαρόκωστα, συνοδεύονταν από συλλεκτικά σετ γραφής, ένα «Μπέρναρντ Σο» και ένα «Τόμας Μαν» και από μικρογλυπτό, έργο του γλύπτη Θόδωρου. Τελετάρχης της λιτής εκδήλωσης ήταν ο δημοσιογράφος Προκόπης Δούκας.
Συγγραφείς, ποιητές, εκδότες, μεταφραστές, επιμελητές, δημοσιογράφοι, φιλαναγνωστικό κοινό και άλλοι άνθρωποι του χώρου του βιβλίου και των τεχνών έδωσαν τον τόνο της βραδιάς, ενώ στη δεξίωση που ακολούθησε και στα αναπόφευκτα «λογοτεχνικά» πηγαδάκια ακούγονταν πολύ καλά σχόλια και για τα δύο βιβλία, τα οποία είναι δείγμα υψηλής λογοτεχνίας και ικανοποιούν τον απαιτητικό αναγνώστη. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού οι δύο επιτροπές κριτών αποτελούνται από βραβευμένους συγγραφείς και κριτικούς λογοτεχνίας.
Χορηγός των βραβείων η Τζάννες Α.Ε. και τα εργαλεία γραφής Μοnt Blanc.
"I am immensely honoured and humbled to be awarded the Athens Prize for Literature, and grateful for the opportunity it gives me to feel a formal connection to a country and culture that I revere. As a young man, when China represented to me dark, crimson fear, impenetrable walls, suppression of the spirit, Greece represented freedom, transparency, the nobility of the unfettered mind, the sun.
Over the years, the words of Greek poets from Homer to Odysseus Elytis have inspired me; and after a visit to Athens and Paxos a few years ago, images of the great monuments, views of the blue Aegean and the sound of breezes moving through ancient olive groves have become beautiful memories.
Beijing Coma was written to try to make sense of personal memories - both beautiful and ugly - of the doomed Tiananmen Square Movement. The memories had haunted me for twenty years, and the more ruthlessly the Chinese authorities struggled to erase the events of 1989 from the national consciousness, the more important the task to commemorate them became.
Through literature, I wanted to celebrate the idealism and optimism of the Tiananmen Generation, honour the thousands who were killed and injured in the Massacre, and the countless others who are to this day still persecuted in China for their refusal to lie or to forget.
While writing about desecration and despair, I have always tried to search for beauty and hope. Literature can perform miracles. From the roots of a felled and forgotten past, it can allow a trunk, branches and leaves to grow once more. And it is among the trees of the past, perhaps, and the rustling groves of literature and memories, that we are best able to rediscover our common humanity.
I would like to thank once more the committee for awarding me the prize, as well as my British editor Rebecca Carter, my partner and translator Flora Drew, the Wylie Agency, my Greek publisher Papyros, and Greek translator Marianna Bebetidi, without whose combined efforts the Greek edition of Beijing Coma would not exist".
