Στα Αετώματα της ερωτικής και ανένταχτης Αντί-ποίησης

Αυτά που διεκδικώ στην Ζωή... κανείς δεν έχει την δύναμη... να μου στερήσει τις επιθυμίες... το σώμα μου είναι "Αθάνατο"... στα γυάλινα θολά μάτια σας... η Ψυχή μου ένα τεράστιο δίχτυ... απλώνεται στον αχανές πλανήτη... ο λογισμός μου αν-ύπαρκτος... οι πτήσεις μου αλλόφρονες... καλπάζω άτρωτος στην γέφυρα της Γης... αγκαλιάζω ερωτοτροπώντας την Ανατολή... δεν με σφυρηλατούν οι ανίκανες εξουσίες σας... δεν χαρίζω συγχωρο-χάρτια στις σκευωρίες σας... ούτε ισόβιες γαμήλιες υπό-σχέσεις... σε συντρόφισσες και φιλίες... Γεννήθηκα για να μην υπάρχω στα τεφτέρια σας... Γεννήθηκα για να Δραπετεύω από τις φυλακές σας... Γεννήθηκα για να μην Ανήκω σε κανέναν και σε τίποτα...

Κριτική του ασυνείδητου Λόγου

"Η διάθεσή μας, ακολουθώντας τον Γιούνγκ και συμφωνώντας με τον Λακάν, είναι να δείξουμε ότι ο ψυχισμός έξω από το συνειδητό Λόγο (με τη μέθοδο του Καντ) κρύβει κι έναν ασυνείδητο Εαυτό (όπως δίδαξε ο Φρόυντ), μία "σκιά" που πλέον δύναται να προσεγγιστεί ως Λόγος, άρα και ως Υποκείμενο που επιθυμεί, που επιτάσσει, αλλά και που ουδέποτε αυτό παρατηρείται.

Ξεκινώντας από την φιλοσοφική, ψυχική θεώρηση του Πλάτωνα για το άλογο μέρος της ψυχής, και φτάνοντας μέχρι τη σύγχρονη ψυχαναλυτική προσέγγιση αυτού του "άλογου" από τους Λακάν, Νάσιο και Μπαντιού διά μέσου των Φρόυντ και Γιούνγκ, αλλά και έχοντας ως οδηγό τον Καντ σχετικά με την αναλογική δομή του συνειδητού Λόγου, η έρευνά μας έρχεται να συνθέσει τις επί μέρους αναλύσεις και να προτείνει την 'Ψυχαναλυτική Φιλοσοφία'".

Είθισται το μηδέν

Η ευθύνη, είναι η οπτική της αληθείας…

Είθισται, άλλωστε, το μηδέν, να αποκαλύπτεται ως σπουδαίον ενέχυρον απείρου, είθισται, οι παράλληλες γραμμές της ισοδυναμίας να επιτρέπουν την επένδυση στο Εν.

Το λευκό των αλλοτινών μου φεγγαριών

Ήθελα να μιλήσω… Πάντα μου, θέλω να μιλώ, έτσι, ξορκίζω την αφόρητη την μοναξιά μου…

Ελάτρεψα τις συνομιλίες με όλων των ειδών τους φωτισμούς, ακόμα και με το απόλυτο σκοτάδι…

Πόσο αγάπησα τον Άνθρωπο! Πόσο αγαπώ με στίχους να του αφιερώνω απ’ το περίσσευμα ως το υστέρημα μου…

Κρίμα που ο έρωτας πληγώνει

Μηχανικά, ἀπό ἕνα ἀκατανίκητο συναίσθημα ἀπελπισίας, ἄνοιξε τό βιβλίο τῶν μαθηματικῶν καί βρῆκε τό χαρτί μέ τό τηλέφωνο πού εἶχε κρύψει πρίν καιρό.

Τό διάβασε μερικές φορές, τό κράτησε γιά λίγο κοιτώντας τό κενό καί ὕστερα τό ἔκοψε κομματάκια, πῆγε στήν κουζίνα καί τό πέταξε στά σκουπίδια.

Μαθήματα αγάπης

Τίποτα δεν είναι τυχαίο, η σκηνοθέτης έχει πάντα τον πρώτο λόγο και αυτή είναι μόνο η ζωή! Ποιός γράφει όμως το σενάριο; Πού βρίσκει τόση φαντασία αλήθεια, τόση ευρηματικότητα!

Ήξερε πως θα τον αναγνώριζε με μια ματιά ανάμεσα στο πλήθος. Μα και εκείνος θα την γνώριζε, θα ανταμώνανε, σαν παλιοί γνώριμοι από μια άλλη ζωή πού αγαπήθηκαν με πάθος και έπρεπε να βρεθούν ξανά.

Εφήμερα όνειρα

Λίγο πριν από το τέλος της χούντας και οι ήρωες προσπαθούν να προλάβουν την καταστροφή. Η Ελλάδα κινδυνεύει να υποταχθεί στους "εχθρούς" της.

Την τελευταία στιγμή όλα ανατρέπονται. Άλλοι θυσιάζονται, άλλοι εξορίζονται, άλλοι λιγοψυχούν.

Μπορεί οι συνθήκες να είναι αρκετά δυσμενείς, αλλά κανείς δεν τα παρατάει. Αγωνίζεται μέχρι τέλους.

Ονειρεμένος Παράδεισος

Πόσο ήθελε να μεγαλώσει, πόσο λαχταρούσε να περάσει το “όριο” της ηλικίας που του έδενε τα φτερά, που τον κρατούσε φυλακισμένο στο κλουβί της καταπίεσης, πόσο ήθελε να μεγαλώσει να απ’ εγκλωβιστεί απ’ τα γαμψά τους νύχια, να σπάσει το κλουβί, να λυγίσει τα τέλια να ξεδέσει τα φτερά του, να ξεφύγει απ’ τις αρνήσεις, να αρπάξει την τύχη στα χέρια του και λεύτερος να πετάξει στον ολογάλανο ουρανό της ζωής, να γευτεί τις χαρές της, να γνωρίσει τη μαγεία της.

Το όνειρο

Μέσα στο κοινωνικό σύστημα που διαρκώς προσαρμόζεται προσπαθώντας να υποτάξει τον ανθρώπινο νου, απομακρύνοντάς τον από την γαλήνη και ωθώντας τον σε μια εγρήγορση για να μην του μένει χρόνος να διακρίνει τις πραγματικές του ανάγκες, υπάρχει μια αναζήτηση.

Στο βιβλίο αυτό η Ελπίδα, η Προσδοκία, η Απελπισία, η Μοναξιά και άλλες Κυράδες σε μια προσπάθεια προσωποποίησής τους, που άλλες φορές συμπαραστέκονται και άλλες εναντιώνονται στη θέληση ενός ανθρώπου που θέτει σαν πρωταρχικό του στόχο, την αναζήτηση της αγάπης και του μεγάλου έρωτα.

Δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τη γιαγιά

Ο συγγραφεύς αναπαυόμενος, δέκα λεπτά μετά την επίσημη λήξη της τελετής, όταν έλαβε μαζί με το πρώτο του διεθνές βραβείο τον Μεγαλόσταυρον τού Plustigen.

(Είχε από τότε, παγκοσμίως εντυπωσιάσει η απόλυτη στάση του έναντι των Μ.Μ.Ε.)

Αναμνήσεις από την κηδεία μου

Καί ἐν πάση περιπτώσει, ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ἡ ἐντατική. Διότι ἐκεῖ, κυρίες καί κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει βεβαιότης ὡς πρός τό ἄν, ἀλλά εἶναι ἀβέβαιο ἀκόμα, τό πότε (certus an, incertus quando) ἐν ἀντιθέσει πρός τό φέρετρο ὅπου εἶναι σίγουρα καί τά δύο, καί συνεπῶς ὄχι μόνο ἐλπίδες καί προγραμματισμοί ἀποκλείονται ἀλλά και …τελοσπάντων… καταλαβαίνετε…

Οι πιρογιέρηδες του έρωτα

Σαν λοιπόν δεν συνέβαινε τίποτε απ’ αυτά, οι κάτοικοι τρισευτυχισμένοι, χαίρονταν τις ομορφιές της ζωής,κι όλα τα βλέπανε με τα καλά τους χρώματα.

Και σαν κοιμούνταν, ο ύπνος τους, μικρών παιδιών. Αυτόν τον ύπνο μέσα στη νύχτα έρχεται να διακόψει μια φωνή, έξω από τη μικρή κατοικία, που ζουν η Ιάνα κι η μικρή της κόρη Σάναμα...

Η Σάναμα είναι η δύναμη, που γυρνάει και κλώθει την αγάπη στα στρατόπεδα του μίσους, σπέρνει την αγάπη που σαν ψηλώσει παίρνει το μπόι των άστρων διαπερνά τα Βασίλεια και τις ψυχές.

Ο καθρέφτης της Αντιγόνης

Μοναδική παρέα της ωραίας Αντιγόνης ο καθρέφτης της. Καθημερινά τη βλέπει να καλλωπίζεται μπροστά του αποθαυμάζοντας την ομορφιά και τα νιάτα της. Μοιάζει να την έχει ερωτευτεί!

Εκείνη προσπαθεί να σκοτώσει τη μοναξιά της στο facebook, το γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Με τον συγγραφέα Λεωνίδα Βρεττό είναι εκεί φίλοι.

Η ώρα του απολογισμού

Ἀγαπητή μου φίλη-φίλε! Ἡ ζωή ὅπως πάντα γράφει σενάρια!

Μία ἀκόμα ἀληθινή ἱστορία μέ ἥρωες τῆς δικῆς σου καθημερινότητας. Ἴσως καί νά τούς ξέρεις, νά τούς ἔχεις δεῖ, νά ζοῦν δίπλα σου, νά εἶναι φίλοι σου!

Μπορεῖ νά εἶσαι καί ἐσύ ἕνας ἀπ’ αὐτούς! Ἤ μπορεῖ νά βρεῖς κάτι ἀπό σένα! Ἀπό τό χαρακτήρα σου, ἤ τά βιώματά σου...

Στα απόκρυφα μονοπάτια της καρδιάς

Στα απόκρυφα, αδιάβατα, μυστικά μονοπάτια ακόμα κι από εμάς τους ίδιους .Υποσυνείδητα υπόγεια συναισθήματα, όσα έχουμε προσπαθήσει για χρόνια να πνίξουμε αλλά διέξοδο κάποτε βρίσκουν και ορμητικά σαν χείμαρροι μας καταπνίγουν.

Στη δίνη του έρωτα

Η ποιητική συλλογή στη δίνη του έρωτα αποτελείται από 30 έμμετρα ποιήματα τα οποία περιγράφουν τις διακυμάνσεις του έρωτα που ξεκινάει από θαυμασμό και παίρνει πολλές μορφές στην προσπάθειά του να ανθίσει.

Η επιστροφή της χαμένης άνοιξης

Μπορεί άραγε να υπάρξει αντίδοτο στην κατάρα μιας κακιάς μάγισσας;

Κάτι ανώτερο που να μπορέσει να νικήσει την κακία και το μίσος και να φέρει γαλήνη και αγάπη στην καρδιά;

Η επιστροφή της χαμένης άνοιξης είναι ένα παραμύθι που εξυμνεί την πραγματική αγάπη, την αγάπη δίχως όρια που έχει τη δύναμη να νικά τα πάντα.
_________________
Νανά Μπροδήμα: "Η επιστροφή της χαμένης άνοιξης" 

Μια ωραία πεταλούδα

Το διήγημα «Μια ωραία πεταλούδα» είναι μια αλληγορική ιστοριούλα, ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά που καμιά φορά χάνουν το πραγματικό νόημα της ζωής και που άθελά τους ξεχνούν τα πράγματα που έχουν αληθινή αξία ή ακόμα μπορεί και να προδίδουν αυτούς που τους αγαπούν πραγματικά και όταν το αντιλαμβάνονται είναι ήδη πολύ αργά.
 __________________
Νανά Μπροδήμα: "Μια ωραία πεταλούδα"

σελ. 24, έκδοση 2014

Μικρές ιστορίες σε πορτοκαλί σκοτάδι

Η Ελπίδα ξάπλωσε πλάι στο ποτάμι, για να ξεκουραστεί. Έκλεισε τα μάτια της και πίσω από τα κλειστά βλέφαρα, τρύπωσε το φως, του ήλιου, ένα πορτοκαλί αστραφτερό, χωρίς σκιές.

Όταν τα άνοιγε ο ήλιος έμοιαζε με καυτή μπάλα, που δεν μπορούσες να κοιτάξεις κατάματα, γιατί έχανες για λίγο το φως σου.

«Μετά το απόλυτο φως, το απόλυτο σκοτάδι η μάλλον το πορτοκαλί σκοτάδι», γέλασε η Σοφία, όταν η αδερφή της, της μίλησε γι' αυτό.

Το βαλς των στίχων

Και ξαφνικά
η ηρεμία
η γαλήνη
ο παράδεισος που ζεις
σκοτεινιάζει συννεφιάζει και βρέχει