Ους το facebook συνέζευξε

"Θα μπορούσε να είναι σενάριο για ένα ξεκαρδιστικό σίριαλ. Προσωπικά, προτιμώ το βιβλίο. Και το βιβλίο της Βιολέττας μ' έκανε και γελούσα σε κάθε του σελίδα. Το χιούμορ είναι πνευματώδες, σατιρικό και, συχνά, (αυτο)σαρκαστικό. Αλλά δεν διαβάζεται απνευστί. Είναι ζωτικώς αναγκαίο να διακόπτεις συχνά την ανάγνωση για να πάρεις κάποιες ανάσες. Ανάμεσα στα γέλια". - Χρήστος Φασουλής, συγγραφέας, από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Η Αγία Πόρνη της καρδιάς του

"Τώρα θέλω να το μπάσεις αργά αργά, με το μαλακό στο νόημα. Πλύνε το, ντύσε το, χόρτασέ το. Κράτησέ το μακριά από τις στρίγκλες, τις λαίμαργες...

Ένα παιδάκι είναι. Με το μαλακό. Έχει καιρό μπροστά του να δει την ασκήμια. Μάθε το να μιλάει σαν πρέπει, να σέβεται, να ντύνεται, να φέρεται. Τώρα είναι ένα ζωάκι. Που σαν να έφυγε από τσίρκο που καιγόταν. Τώρα, οικογένεια ήταν; Πατρίδα ήταν; Θα σε γελάσω.

Η αυτοκρατορία των δήθεν

Ο πατέρας είχε φέρει υλικά από παντού. Αυτό καθόλου δεν εμπόδισε το αποτέλεσμα να είναι ογκώδες και κακόγουστο. Εκείνος, βέβαια, δεν το έβλεπε έτσι. Το 'λεγε "τ' αρχοντικό μου".

Τότε ήταν που τη θέση του στέγαστρου πήρε μια ράμπα τσιμεντένια που διέσχιζε όλο το κτήμα και που μπορούσε να παρκάρει την καινούργια του Μερσεντές που 'φερε από τη Γερμανία, όπως και τα αυτοκίνητα όσων φιλοξενούσε. Δηλαδή κανενός. Γιατί ποτέ δε φιλοξένησε άνθρωπο, προφυλάσσοντας έτσι την τιμή του σπιτιού του από επίδοξους ανταγωνιστές και αντεραστές.

Ο Θεός δεν είχε αντίρρηση...

Η κλωνοποίηση ανθρώπινων όντων, η έκρηξη της τεχνολογίας και της βιοϊατρικής, κι η αύξηση του φάσματος ζωής στα 150 χρόνια έχουν επιφέρει τεράστιες κοινωνικές αλλαγές, σ' έναν κόσμο του αόριστου μέλλοντα.

Μέσα σ' αυτόν τον περίγυρο εκτυλίσσεται η περιπετειώδης ζωή του Αντώνη και της Μελίνας, δίδυμων αδελφών, που έχουν τάξει σκοπό τους να συμβάλουν σε ένα καλύτερο αύριο πάνω στον πλανήτη.

Ο Σκορπιός είχε ωροσκόπο Δίδυμο

Όταν άκουσε τις πρώτες λέξεις από τις κασέτες, που είχαν φθάσει αναπάντεχα και ανώνυμα στο γραφείο του, τον κατέλαβε έντονη περιέργεια.

Όταν αναγνώρισε τη φωνή κι άκουσε τις πρώτες φράσεις, η περιέργειά του μεταλλάχθηκε σε αγωνία και πανικό.

Η πρώην ερωμένη του τού έστελνε ένα συγκλονιστικό μήνυμα. Μέσα από μία μυστηριώδη, απίστευτη ιστορία που του διηγιόταν, τον προειδοποιούσε για ένα σοβαρό κίνδυνο που τον απειλούσε.

Λίγο πριν τα σύννεφα

Η Μαρία και ο Μάνος θα χαθούν και θ' αγνοεί ο ένας τη μοίρα του άλλου. Όλα στη ζωή τους κινούνται πια πάνω στις τροχιές του τυχαίου. Μα, χωρίς και οι ίδιοι να νιώθουν γιατί, επικοινωνούν νοερά, παρατηρώντας από απόσταση τα γεγονότα των 30 τελευταίων χρόνων της ιστορίας.

Τι γυρεύουν να βρουν; Πιθανόν εκείνο που έχασαν και δεν βρήκαν στα πρόσωπα που τους έστειλε η ζωή. Θα αποδεχτούν αυτή τη μοίρα, που ίσως να 'βαλαν κι εκείνοι το χέρι τους για να γίνει, ή θα παλέψουν να την αλλάξουν;

Ιστορίες της μέρας και της νύχτας

Οι Ιστορίες της μέρας και της νύχτας του Γκι ντε Μοπασάν (Guy de Maupassant), κορυφαίου εκπροσώπου του γαλλικού νατουραλισμού, μας ταξιδεύουν στις απόκρημνες ακτές της Νορμανδίας, στο φωτεινό νότο, στην άγρια και σκληρή Κορσική.

Ιερές βλακείες

Θεέ, θεέ, είσαι εδώ; Ζούμε χωρίς θεό; Εν Αρχή… Πώς ξεκινήσαμε; Πώς πορευτήκαμε ιστορικά; Πώς καταντήσαμε έτσι; Η βασιλεία των ουρανών αντιμετωπίζει την Ανθρώπινη ελευθερία.

Εμπιστευόμαστε την ιστορία, τις κοινωνικές Ανάγκες, προβληματιζόμαστε με την ελλιπή γνώση, αντιστεκόμαστε στην Αδυναμία της ύπαρξης και με σκωπτική, σατιρική διάθεση, με αναγέλασμα, όμως πάντα με αξιόπιστες πηγές, γνωρίζουμε τους πολλούς θεούς και τα ατελείωτα κόλπα, τη χριστιανική Αθλιότητα, το φασισμό των ιδεών, την εξωφρενική “Ανάσταση”. Ποια Ανάσταση και ποια Αποκάλυψη λοιπόν μας ταιριάζει; Τα μεγάλα Α ζητούν απαντήσεις. Γιατί πιστεύουμε ακόμα;

Θρυμματισμένο γυαλί

Η ιστορία ενός νεαρού στην Κύπρο τη δεκαετία του ’50, τότε που οι προσπάθειες Ένωσης του νησιού με την Ελλάδα και αποτίναξης της βρετανικής επικυριαρχίας θα οδηγήσουν σε ένοπλο αγώνα.

Και κάπου εκεί, ο έρωτας, πανταχού παρών, να θέτει προσωπικά διλήμματα και να πρωταγωνιστεί στη ζωή του…

Στις αρχές της δεκαετίας του ’50, στην Κύπρο, όταν οι καρδιές και τα βλέμματα όλων των Ελληνοκυπρίων είναι στραμμένα στις προσπάθειες Ένωσης του νησιού με την Ελλάδα, ένας νεαρός, ο Νικηφόρος, θα βρεθεί μπροστά στις μεγαλύτερες προκλήσεις της ζωής του.

Έρωτας Δαίμονας

Aναμειγνύοντας ισορροπημένα τα διάφορα λογοτεχνικά είδη, ο Δημοσθένης Δαββέτας επιτυγχάνει μέσα από το καινούργιο του μυθιστόρημα να παντρέψει ευχάριστα αφήγηση, δοκίμιο, διαλόγους και στοχαστική διάθεση.

Ο Άγγελος, καθηγητής φιλοσοφίας στο Παρίσι, χωρίζει από την αρκετά νεότερη σύντροφό του. Ο χωρισμός τού προκαλεί μία σειρά από βίαια υπαρξιακά ερωτήματα, που συνοψίζονται σε ένα μόνιμα βασανιστικό: Τάχα αγάπησε ποτέ;

Το αμπέλι μας στον Πόντο

"Τόσοι νομάτοι η οικογένεια του παπα-Χαράλαμπου, ρίξαμε μαύρη πέτρα στη γη που μας ανάθρεψε, και γυρέψαμε μια νέα πατρίδα...

Δύσκολος δρόμος, επικίνδυνος, οι Τούρκοι στο κατόπι μας, να κυνηγούν τους άπιστους, να κλέβουν, να βιάζουν τις γυναίκες μας, να μαγαρίζουν εκκλησιές και σύμβολα ελληνικά κι ορθόδοξα...

Μα εμείς δε χάσαμε ποτέ την ανθρωπιά μας κι όποτε χρειάστηκε, το δείχναμε πως ήμασταν ανώτεροι απ' τον εχθρό μας. Όμως, κι η πατρίδα που αφήσαμε, δε χάνεται ποτέ, δε λησμονιέται, δεν πεθαίνει· έχει τις ρίζες της βαθιά χωμένες στην ψυχή και το νου μας.

Η φθινοπωρινή μελαγχολία των ονείρων

Μπροστά στο δίλημμα, έρχεται η ίδια η ζωή να δώσει λύση, βάζοντας για προκάλυμμα τον έρωτα. Κι όταν αυτός προστάζει, σχέδια κάνει ο Θεός για τους ανθρώπους και τότε τα πιο όμορφα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.

Το ’θελε η μοίρα να συναντηθούν. Διαφορετικοί άνθρωποι, άλλες ιδέες, καλά κρυμμένα μυστικά και όνειρα για το μέλλον τους.

Το μυθιστόρημα των 12

Δώδεκα άνθρωποι, δώδεκα ξεχωριστές προσωπικότητες, η καθεμία με τις δικές της «λεπτομέρειες», τις διαστάσεις, τις σπουδές, τα ενδιαφέροντα, την καριέρα, τις ελπίδες, τους φόβους, τις ασχολίες, δώδεκα ξεχωριστά άτομα που δεν είχαν ποτέ βρεθεί κάπου όλα μαζί, έτρεξαν το καλοκαίρι του 2009 μια ιδιαίτερη, πρωτότυπη πνευματική σκυταλοδρομία.