Το σχέδιο

Ο Παύλος ζει στη Αθήνα. Μέσα σ' αυτή τη μοναχική πόλη δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι μόνος του.

Παρ' όλους τους ανθρώπους που ζουν μαζί του, που κινούνται γύρω του. Δουλεύει σ' ένα τυροπιτάδικο και είναι τακτικός θαμώνας των μπουρδέλων, στα οποία τρώει όλα του τα λεφτά.

Ο χρόνος με τη Ρόζι

Ένας πανεπιστημιακός γιατρός αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Την τελευταία νύχτα της ζωής του επιθυμεί να την περάσει με μια νεαρή πόρνη. Μοναδική προϋπόθεση, το κορίτσι να λέγεται Ρόζι, το όνομα του παιδικού και μεγάλου έρωτα της ζωής του.

Τι τον οδηγεί στη μοιραία απόφαση; Πόσο ανατρεπτική μπορεί να αποβεί η περιπέτεια της τελευταίας στιγμής;

Μια διαφορετική ματιά στην παθολογική φυσιολογία του έρωτα και στην αποδυνάμωση των ονείρων.

Επιστροφή στη Σμύρνη 3 - Φως εξ ανατολών

Μια αποκαλυπτική ματιά στη Μικρασιατική Καταστροφή.

Το Ιωνικό Πανεπιστήμιο της Σμύρνης, η πολιτιστική πτυχή μιας πολεμικής εκστρατείας.

Η περιπέτεια της οικογένειας του γιατρού Πλάτωνα Πηλείδη. Οικογενειακά μυστικά και αποκαλύψεις. Η καθημερινότητα της Σμύρνης, οι προσωπικές διαμάχες των κατοίκων της, οι ενδοκοινοτικές συγκρούσεις μιας μεγαλούπολης που μοιάζει αλώβητη από οτιδήποτε.

Πώς η συμβίωση των εθνοτήτων μετατρέπεται σε αλληλοσπαραγμό. Μέσα στις φλόγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, πράξεις μεγαλείου και εκδίκησης.

Επιστροφή στη Σμύρνη 2 - Ittihat ve terraki (ένωση και πρόοδος)

Η πολιτική έκφραση του κινήματος των Νεότουρκων, που σήμανε το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έβαλε τα θεμέλια για τη δημιουργία του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Ένα ταξίδι στο χρόνο. 

Σε μια Τουρκία άγνωστη, συναρπαστική, που η αλήθεια της καθηλώνει. Μια κόκκινη κλωστή –το μοναδικό εύρημα ενός ανεξιχνίαστου φόνου- συνδέει Τούρκους και Έλληνες σε μια διαδρομή με αναπάντητα ερωτηματικά και μοιραίες αποκαλύψεις. 

Πού οφείλεται η ομοιότητα στα χαρακτηριστικά του Τούρκου καραγκιοζοπαίχτη Ικίζ Μενεξελή και του Έλληνα δημοσιογράφου Πάρη Πηλείδη; 

7 καρδιές

«Ποτέ δεν θα αναγνωρίσεις την αγάπη. Θα αγαπιέσαι, μα δεν θα αγαπάς. Θα βασανίζεσαι ακόμη κι όταν ο άλλος σε αγαπά και σ’ το δείχνει. Δεν θα το βλέπεις. Θα ζεις με την αμφιβολία και την ανασφάλεια ότι δεν είσαι αρκετός ό,τι και να κάνεις. Κι αυτό θα σε κάνει πολύ δυστυχισμένο. Γιατί θα νιώθεις λίγος, μικρός και μόνος. Κάθε μέρα και πιο μόνος. Γιατί δεν αγαπά εκείνος που πιστεύει πως δεν αγαπήθηκε».
 

«Και η ελπίδα που λες πως θα του δώσεις;»
 

«Η ελπίδα, όπως είναι γνωστό, μένει πάντα τελευταία. Την ελπίδα θα τη φτιάξει μόνος του, με την επιλογή του».

Επιστροφή στη Σμύρνη 1 - Η θάλασσά μας

ΣΜΥΡΝΗ. ΤΕΛΗ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ.

Η οδύσσεια δυο οικογενειών μέσα στο χρόνο. Τούρκοι και Έλληνες σε μια διαδρομή με αναπάντητα ερωτηματικά και μοιραίες αποκαλύψεις.

ΑΘΗΝΑ. ΤΕΛΗ ΤΟΥ 20ού ΑΙΩΝΑ.

Ένας δημοσιογράφος και ο αδελφός του αναζητούν την αλήθεια για την καταγωγή τους στα ταραγμένα χρόνια του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 και της Καταστροφής του 1922: το μυστικό της ζωής και της εξαφάνισης του παππού τους, γιατρού Πλάτωνα Πηλείδη.

Για πάντα στη θάλασσα

1922. Η οικογένεια του μεγαλέμπορου Κιοπέογλου εγκαταλείπει τη Σμύρνη που καίγεται και καταφεύγει στη Χίο. 

Η Ίριδα, η μικρότερη κόρη του, γεννιέται μέσα στη βάρκα που μεταφέρει την εγκυμονούσα μητέρα της στο ακριτικό νησί. 

Στη Χίο η οικογένεια ξαναστήνει τη ζωή της και φτιάχνει εκ νέου τεράστια περιουσία. Μεγαλώνοντας η Ίριδα αγαπάει τη θάλασσα όσο τίποτε άλλο. Χάρη στην ανατροφή που παίρνει από τον προοδευτικό πατέρα της, εξελίσσεται σε μια σπουδαία πιανίστρια και σε μια χειραφετημένη γυναίκα που δε διστάζει να εκφράσει τα πιστεύω και τις επιθυμίες της. 

Ηλέκτρα

Το πρωί της 26ης Ιουλίου 1944 το πτώμα μιας άγνωστης γυναίκας μεταφέρεται στο νεκροτομείο. Σύμφωνα με το συνοδευτικό έγγραφο, ήταν ένα από τα πολλά θύματα του «σφαγείου» που λειτουργούσε επί Κατοχής στο επιταγμένο ξενοδοχείο «Κρυστάλ».

Η ιατροδικαστική έκθεση πιστοποίησε ότι το σώμα της γυναίκας έφερε εγκαύματα και είχε υποστεί φριχτές παραμορφώσεις και κακώσεις από χτυπήματα με διάφορα όργανα. Η δολοφονημένη γυναίκα είχε συλληφθεί το πρωί της προηγούμενης ημέρας στη διασταύρωση των οδών Ιθάκης και Γ΄ Σεπτεμβρίου από γκεσταπίτες.

Μνήμες χαμένες στην άμμο (κριτική)

[γράφει ο Πάνος Γιαννάκαινας]

Το πρώτο βιβλίο της Ιφιγένειας Τέκου, Μνήμες χαμένες στην άμμο, γλίστρησε κυριολεκτικά στ' "απάνεμα νερά" ενός Αυγούστου που, τουλάχιστον στην δική μου περίπτωση, αφιερώθηκε στην ανάγνωση. Μια προσπάθεια άξια συγχαρητηρίων, καθώς το ιστορικό φόντο όπου η συγγραφέας εκτυλίσσει τον μύθο της δεν είναι και από τα πιο βατά...

Η αλήθεια είναι πως μυθιστορήματα με αναγωγή σ' εκείνα τα μαύρα και ταραγμένα χρόνια του ξεριζωμού των Ελλήνων από την Πόλη δεν υπάρχουν πολλά. Ίσως και γι' αυτόν τον λόγο το συγκεκριμένο μυθιστόρημα μου άφησε στο τέλος μια πικρία -καθώς περίμενα περισσότερη... εμμονή στα ιστορικά γεγονότα από μια δυνατή πένα υποσχόμενη μελλοντικές σελίδες δόξης τρανής!

Τσάρλυ

Γιατί μια νέα γυναίκα αποφασίζει να απατήσει τον φίλο της ύστερα από εφτά χρόνια σχέσης, αντί απλά να τον χωρίσει; 

Πόσο καθοριστικό ρόλο παίζει ο έρωτας και το πάθος στη διαμόρφωση της εικόνας που έχουμε για τον εαυτό μας; 

Για ποιο λόγο αξίζει τελικά να ρισκάρουμε τα πάντα, ακόμα και την ίδια μας τη συναισθηματική ασφάλεια; 

Μνήμες χαμένες στην άμμο

Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, δύο αδελφές χωρίζονται εξαιτίας συνταρακτικών γεγονότων που σημαδεύουν τη ζωή τους αλλά και τη ζωή των περισσότερων Ελλήνων της Πόλης.

Η μία αδελφή, η Άννα, έτοιμη να κάνει το ντεμπούτο της στην όπερα, καταδιώκεται από μια ομάδα Τούρκων και στη συνέχεια βρίσκεται τραυματισμένη σ’ ένα πλοίο με προορισμό τον Πειραιά.

Από το σοκ δεν μπορεί να θυμηθεί τίποτα σχετικά με το παρελθόν της. Μοναδικό της στήριγμα η Ελίζ, μια Aρμένισσα εγκυμονούσα που αναζητά μια καλύτερη τύχη στην ελληνική πρωτεύουσα.

Ο δρόμος είναι η χαρά

Μέσα στη δίνη της μικρασιατικής καταστροφής ένα βρέφος φυγαδεύεται, για να βρει καινούργια πατρίδα και οικογένεια σ’ ένα νησί του Αιγαίου. 

Αυτή είναι η Ελένη, μια αγράμματη νησιώτισσα, που κατέχει τη δυσκολότερη απ’ όλες τις τέχνες: Την τέχνη της ζωής. 

Το «ιαματικό» αυτό βιβλίο εξιστορεί τον βίο της, βίο παράλληλο με εκείνον της νεότερης Ελλάδας.

Άνθρωπος χωρίς ανάσα

Βερολίνο, 1943.
 

Ο Μπέρνι Γκούντερ έχει εγκαταλείψει την Πολιτική Αστυνομία και εργάζεται στο γερμανικό Γραφείο Εγκλημάτων Πολέμου στο Βερολίνο. Στους κύκλους του Γραφείου αναφορές κάνουν λόγο για την ύπαρξη ενός ομαδικού τάφου στο δάσος του Κατίν, που βρίσκεται κοντά στο Σμολένσκ της κατεχόμενης από τους Γερμανούς Ρωσίας... ένας λύκος, σκάβοντας το έδαφος στο δάσος, έχει ανασύρει ανθρώπινα υπολείμματα. 

Κανείς δεν ξέρει σε ποιον ανήκουν. Υπάρχουν υποψίες πως ο τάφος είναι γεμάτος με νεκρούς Πολωνούς στρατιώτες τους οποίους εκτέλεσαν οι Σοβιετικοί.

Το τυφλό σημείο

Τρεις γυναίκες αφηγούνται ένα παλιό, μα όχι ξεχασμένο τραύμα.

Μια ιστορία εγκατάλειψης και αφοσίωσης, προδοσίας και επούλωσης.

Η Μαρίνα εγκαταλείπει τις κόρες της, Ελισάβετ και Ειρήνη, σε τρυφερή ηλικία. Τα κορίτσια καταλήγουν να μεγαλώσουν με τη γιαγιά και τον παππού, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματά τους με όποιο τρόπο μπορούν.

Μία απόπειρα της Μαρίνας -ύστερα από πολλά χρόνια και αφού έχει καταξιωθεί επαγγελματικά- να επανασυνδεθεί με τις κόρες της φέρνει σταδιακά στην επιφάνεια ολόκληρη την ιστορία.

Ο άντρας με τη γερμανική στολή (κριτική)

[Γράφει ο Πάνος Γιαννάκαινας]

Ένα απίστευτα χαμηλών τόνων ταξίδι στα "σκοτεινά" χρόνια της γερμανικής κατοχής, όταν η ελληνική επαρχία στέναζε κάτω από την μπότα του κατακτητή, που επεκτείνεται στα πρώτα χρόνια της μεταπολεμικής περιόδου, όταν "αδελφός" έτεινε το μαχαίρι σε "αδελφό".

Η Μαρούλα Κλιάφα, οδηγός καρτερικός σε αυτό το "πικρό" οδοιπορικό, με νηφάλια και "εύγλωττη" πένα εξιστορεί, διά στόματος της κεντρικής ηρωίδας, κρατώντας ισορροπίες δύσκολες, εξετάζοντας σκωπτικά τις κρυφές πτυχές της "άλλης" Ελλάδας και, τελικά, μένοντας απομονωμένη με το αναπάντητο -πλην εναγώνιο- ερώτημα της δικής της τύχης: Είναι άραγε η δημοσιογράφος ηρωίδα της καρπός ενός φανατικού υπερ-εθνικιστή και συνεργάτη των Γερμανών;

Μοιραία Πράγα (κριτική)

[γράφει ο Πάνος Γιαννάκαινας]

Τον Philip kerr τον πρωτογνώρισα στο "Η τριλογία του Βερολίνου" -αν και είχα παλαιότερα διαβάσει αρκετά άρθρα του στην εφημερίδα Sunday Times και, σπανιότερα, στην Evening Standard. Εκείνο που πάντα τού αναγνώριζα ήταν το ότι ποτέ, μα ποτέ, η απλότητα και καθαρότητα της γραφής του δεν σου επέτρεπε να διαπιστώσεις την παραμικρή έλλειψη βάθους στον όποιο προβληματισμό του.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο του, τώρα, ο Σκώτος συγγραφέας επαναλαμβάνει (ευτυχώς) τον εαυτό του: Κοφτή γραφή, περιεκτική, σφικτή, μύθος ακέραιος και ζωηρός, ήρωες στιβαρά τοποθετημένοι στο ιστορικό γίγνεσθαι, αυθεντική ανάπλαση μιας σκοτεινής και δύσκολης, από κάθε άποψη, εποχής, δράση εν ακινησία και κίνηση εν αδρανεία!

Η τέλεια ζωή του Γουίλιαμ Σίντις

Η άγνωστη ιστορία του ανθρώπου με το υψηλότερο IQ

Έμαθε να διαβάζει μόνος του όταν ήταν μόλις δεκαοχτώ μηνών. Στα οχτώ του γνώριζε οχτώ γλώσσες και στα έντεκα γράφτηκε στο Χάρβαρντ και έδωσε διάλεξη για τον τετραδιάστατο χώρο στη Μαθηματική Εταιρία του Πανεπιστημίου.

Έγραψε το δικό του βιβλίο γεωμετρίας στα αρχαία ελληνικά. Είχε το υψηλότερο IQ που έχει καταγραφεί στην ιστορία και πολυσχιδείς ικανότητες που άφηναν τους πάντες άφωνους. Ήταν αδιαμφισβήτητα μία ιδιοφυΐα.

Γιατί λοιπόν ένας άνθρωπος με μια τέτοια χαρισματική προσωπικότητα πέθανε μόνος, φτωχός και ξεχασμένος απ όλους;

Μαύρα γυαλιά

H κυρία που οδηγεί Θάντερμπερντ φοράει μαύρα γυαλιά, μαντίλι στα μαλλιά και κρατάει όπλο. Eίναι όμορφη και ξανθιά, μύωψ, συναισθηματική, άλλοτε ψεύτρα και άλλοτε ειλικρινής, αποφασισμένη, μοιραία, ύποπτη...

O Σεμπαστιέν Zαπριζό, κορυφαίος στυλίστας της αστυνομικής λογοτεχνίας, αφηγείται την περιπέτεια μιας γυναίκας που αναζητά τον ίδιο της τον εαυτό· γίνεται η τραγική ηρωίδα που βιώνει μια απίστευτα δραματική και αλλόκοτη εμπειρία, κατά την οποία, σιγά σιγά, μεταμορφώνεται σε μια περσόνα, πολύ πιο επικίνδυνη και πολύ πιο γοητευτική.

Δεκαήμερο στο Spa

Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα ένα τσούρμο άγνωστων μεταξύ τους γυναικών συγκεντρώνεται σε ένα απομονωμένο όσο και φημισμένο Spa. Ο σκοπός είναι ιερός, γι’ αυτό και ολίγον τσουχτερός: 5.000 λίρες για να τις βρει ο καινούργιος χρόνος με λαμπερή εμφάνιση και ανανεωμένα τσάκρα.

Και ενώ ανυπομονούν για χαλαρωτικές συνεδρίες υδροθεραπείας και θαυματουργές κούρες ομορφιάς, μια σειρά δυσάρεστων γεγονότων ανατρέπει τα σχέδιά τους: Το απλήρωτο προσωπικό του Spa απεργεί, φήμες για μια φονική επιδημία γρίπης σπέρνουν τον πανικό, ένα σφοδρό κύμα κακοκαιρίας κόβει κάθε επαφή με τον έξω κόσμο.

Οι σκιές του Μπρούκλιν

O Λάιονελ Έσρογκ, το επονομαζόμενο Τσίρκο Τεράτων του Μπρούκλιν, είναι ένα ορφανό που πάσχει από το σύνδρομο Τουρέτ, μια νευρολογική διαταραχή που τον υποχρεώνει να φωνάζει και να μετράει ψυχαναγκαστικά, να διαλύει τη γλώσσα με αναπάντεχους και πρωτότυπους τρόπους.

Μαζί με άλλους τρεις «βετεράνους» του Ορφανοτροφείου Αρρένων Αγίου Βικεντίου, δουλεύει για τον μικροκακοποιό Φρανκ Μίννα σε μια υπηρεσία σοφέρ, πίσω από την οποία κρύβεται ένα άτυπο πρακτορείο ντετέκτιβ.