Η γιορτή της ασημαντότητας

Να φωτίζεις τα σοβαρότερα προβλήματα και ταυτόχρονα να μη γράφεις ούτε μία σοβαρή φράση, να γοητεύεσαι από την πραγματικότητα του σημερινού κόσμου και ταυτόχρονα να αποφεύγεις κάθε ρεαλισμό, αυτό είναι η "Γιορτή της ασημαντότητας".

Όποιος γνωρίζει τα προηγούμενα βιβλία του Κούντερα ξέρει ότι δεν είναι διόλου απροσδόκητη η συνήθειά του να ενσωματώνει σ' ένα μυθιστόρημα ένα "ασόβαρο" κομμάτι.

Σημείο Ωμέγα

Ο Ριτσαρντ Έλστερ, ένας παροπλισμένος σύμβουλος για θέματα πολέμου στο Πεντάγωνο, αποσύρεται σ' ένα απομονωμένο σπίτι στην έρημο για να ηρεμήσει και να σκεφθεί. Εκεί τον επισκέπτεται ένας νεαρός σκηνοθέτης, ο οποίος προσφέρεται να γυρίσει ταινία με θέμα την εμπειρία του Έλστερ από τα μυστικά πολεμικά συμβούλια.

Η συγκατοίκηση των δύο ανδρών κυλάει αργά, μέχρι που η επίσκεψη της κόρης του Έλστερ μια μέρα έρχεται να ανατρέψει το σκηνικό.

Το βαλς του αποχαιρετισμού

[ παρουσίαση ]

Μια ορεινή λουτρόπολη, μια μικρή πόλη ολόκληρος κόσμος, σαν το πανδοχείο του Δον Κιχότη, όπου συναντώνται και συγχέονται ρεαλιστικό και φανταστικό, πραγματικό και εξωπραγματικό (αν και "τίποτα δεν είναι πιο πραγματικό απ' το εξωπραγματικό").

Γυναίκες στείρες που αναζητούν τη γονιμότητα στα ιαματικά νερά, ο ιδιόρρυθμος γιατρός με το δικό του σχέδιο ευγονικής, ο βαθιά θεολογημένος και φιλόσοφος των ηδονών του βίου Αμερικανός ασθενής, ο πρώην πολιτικός κρατούμενος που εγκαταλείπει τη χώρα του ανακαλύπτοντας πως δεν την είχε τελικά γνωρίσει ούτε καν ζήσει, ο διάσημος τρομπετίστας και η όμορφη νοσοκόμα με τ' αχυρόχρωμα μαλλιά στροβιλίζονται σ' ένα αποχαιρετιστήριο βαλς, οδηγημένοι από την απαράμιλλη χορογραφία του Κούντερα.

Σ ένα "μαύρο βοντβίλ" σε πέντε πράξεις, μια κωμωδία φαινομενικά ανάλαφρη, γεμάτη εξαιρετικές συμπτώσεις και ριζικές ανατροπές, τονισμένη με μαύρο χιούμορ κι ακόμα πιο πικρό σαρκασμό, με υπερβολές που αναδεικνύουν την γκροτέσκα πλευρά του τραγικού, οι ήρωες του "Βαλς" αποχαιρετούν μια εποχή.

Με το "Το βαλς του αποχαιρετισμού" αποχαιρέτησε και ο Κούντερα τη χώρα του, καθώς ήταν το τελευταίο έργο που έγραψε εκεί προτού εγκατασταθεί στη Γαλλία, με την πρόθεση μάλιστα να είναι το τελευταίο του μυθιστόρημα. Με εύγλωττο αρχικό τίτλο "Επίλογος", το "Το βαλς" γράφτηκε το 1971-72, λίγα χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, και δεν κυκλοφόρησε στα τσέχικα, παρά εκδόθηκε κατευθείαν σε γαλλική μετάφραση το 1976 στο Παρίσι.

Διαβάστε επίσης του ιδίου (με βιογραφικό του συγγραφέα): "Συνάντηση"
______________________________
Μίλαν Κούντερα (Milan Kundera): "Το βαλς του αποχαιρετισμού" - μετάφραση: Γιάννης Η. Χάρης

ISBN 960-051-281-7 - σελ. 271 - τιμή 18,16 ευρώ - έκδοση Νοεμβρίου 2006

Λαγού μαλλί

[ παρουσίαση ]

Ήξερε ο Νικολής πως ο καπετάνιος δεν είχε ιδέα από στεριανές μηχανές, από τροχοφόρα, μονάχα με άξονες και προπέλες έκανε τις δουλειές του πενήντα πέντε χρόνια τώρα, από τα δώδεκά του μέσα στο γριγρί, μεσ' στο Ανάργυρος, μεσ' στο Ιωάννης, ύστερα σ' έναν μπάτη εξάμετρο και τα τελευταία σαράντα στο Δεσποινιώ που απόμεινε η μόνη του παρηγοριά στη ζωή, μαζί ταξιδεύανε με όλους τους καιρούς, αβύθιστο σκαρί το Δεσποινιώ, όχι σαν τα τσόφλια τα καινούργια, όργωνε το Αιγαίο και το Ικαρία, οχτώ και δέκα ώρες δρόμο από το αγκυροβόλι του για να ρίξει τα παραγάδια, ο Πέτρος τρόμαζε και μόνο στη σκέψη, θωρούσε τον καπτάνιο ανάσκελα, τώρα ούτε φουρτούνες ούτε μπουνάτσες· άμα δώκει καμιά μέρα εννιά μποφόρια και το ακούσεις, κατέβα στο μόλο να σε πάω μια βότα· πώς θα βγούμε με το απαγορευτικό καπετάνιε, δε θα μας σταματήσουνε αυτοί; Δίπλα σου είναι η Καταδίωξη.

Δεν είμαστε βαπόρι εμείς, δεν έχομε ναυτολόγιο, δεν μπορεί να μας πει τίποτα, με την άδεια μόνο πάμε κι ερκούμαστε όποτε θέμε, δεν έχει απαγορευτικά για τις ψαράδες, δε θα χάσει κι η Βενετία βελόνι, βλέπεις, άμα πνιγείς, είχε τα μάτια του γουρλωμένα ο Πέτρος, τον έβλεπε μεσ' στην κάσα και δεν το πίστευε, τέτοιος άνθρωπος, σκυλί, και να 'ναι τώρα εκεί μπροστά σαν αδειανό τσουβάλι- ούτε νιτσεράδα ούτε τίποτι δε θα 'χομε, μέσα στη γέφυρα θα κάτσαμε, θα βάλομε το ραντάρ να βλέπει και θα περνά το κύμα από πάνω μας και θα φεύγει, εμείς θα πηγαίναμε με οχτώ μίλια δρόμο, έτσι, να, μια βόλτα όξω από το λιμάνι θα σε πάω και θα σε φέρω πάλι μέσα, έσιαξε έναν κύκλο με το δάχτυλο κατά το πέλαγος για να μου δείξει πως δεν αστειεύεται.

Ο καπτα-Σίμος λίγο πριν φύγει από τη ζωή βιώνει την οικονομική κρίση. Οι σύντροφοί του, μάρτυρες του βίου και των λόγων του, τον συνοδεύουν την ύστατη ώρα και οργανώνουν την τελευταία πράξη του δράματος, εν μέσω των ταραχών που συνοδεύουν την υπαγωγή της χώρας σε διεθνή επιτήρηση.

Διαβάστε επίσης του ιδίου:

"Ανάμισης ντενεκές"

"Η δεξιά τσέπη του ράσου"

"Ήλιος με δόντια"
_______________________________
Γιάννης Μακριδάκης: "Λαγού μαλλί"

ISBN 978-960-05-1483-4 - σελ. - τιμή ευρώ - έκδοση 2010

Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα

[ παρουσίαση ]

Πέρασα απ τα Εξάρχεια το μεσημέρι, για βόλτα, με τη Σάντρα. Οι αναρχοαυτόνομοι την είχαν δει φαρσέρ και ζητούσαν απ' τους περαστικούς ταυτότητα.

Με σταμάτησε ένας τύπος, όταν είχε μπει η Σάντρα στο φαρμακείο, με μια κουκούλα του σκι και μου είπε "Δεσποινίς, την ταυτότητά σας, παρακαλώ". Έβαλα τα γέλια αλλά ίσως θίχτηκε και είπε "Δεν υπακούς;" εντελώς σοβαρά κι εγώ είπα "Είσαι αστυνόμος;" κι εκείνος είπε "Να μη ρωτάς" κι εγώ είπα "Τι κάνετε εδώ, γιατί ζητάτε ταυτότητες σα να είναι δικτατορία;" κι εκείνος είπε "Έτσι και ήμουν μπάτσος τώρα θα σου 'χα ανοίξει το κεφάλι" κι εγώ είπα "Ο κολλητός σου εκεί έχει ρόπαλο" κι εκείνος είπε "Ρόπαλο, πού τη θυμήθηκες τη λέξη;" κι εγώ είπα "Έχω σπουδάσει ελληνική φιλολογία" κι εκείνος είπε "Εγώ ηλεκτρολόγος-μηχανικός" κι εγώ είπα "Να φύγω τώρα;" κι εκείνος είπε "Όχι, άραξε λίγο, θα πέσει ξύλο" κι εγώ είπα "Δε γουστάρω τις μάτσο μαλακίες" κι εκείνος είπε "Είσαι ξένη;" κι εγώ είπα "Δεν είμαστε όλοι;" κι εκείνος είπε "Καλό" και μετά ξαναείπε "Διαβάζεις λογοτεχνία;" κι εγώ είπα "Κάποτε σκεφτόμουν ότι θα γίνω συγγραφέας" κι εκείνος είπε "Εγώ είμαι συγγραφέας" κι εγώ είπα "Πώς σε λένε;" κι εκείνος είπε "Είμαι κατά της προσωπικής προβολής και του ονόματος που μου έχει δώσει το κράτος" κι εγώ είπα "Καταλαβαίνω" κι εκείνος είπε "Αμφιβάλλω" κι εγώ είπα "Όχι, στ' αλήθεια καταλαβαίνω" κι εκείνος είπε "Α" κι εγώ σκέφτηκα "Θαλασσία Ύλη" κι εκείνος είπε "Τι είναι αυτό που σε κάνει να ξεχωρίζεις ως άνθρωπος;" κι εγώ είπα "Είμαι λεσβία" κι εκείνος γέλασε και είπε "Ωραία μου 'ξηγιέσαι τώρα".

Η Κατίνα Μελά, γόνος ιδιόρρυθμης ελληνοαμερικανικής οικογένειας και μελετήτρια της σύγχρονης ελληνικής ποίησης, φτάνει στην Αθήνα τον Σεπτέμβρη του 2006. Η καθημερινότητά της μετατρέπεται σύντομα σε μια κωμικοτραγική προσπάθεια ένταξης στην αθηναϊκή κοινωνία των ημερών μας και σε μια σπαρακτική απόπειρα συμφιλίωσης με τα πρόσωπα του παρελθόντος της.

Παρά τα καταιγιστικά γεγονότα που σηματοδοτούν τη διαμονή της, τον Ιούλιο του 2007 η Κατίνα θα εγκαταλείψει την έκρυθμη πόλη, έχοντας προηγουμένως καταθέσει σε ένα διεθνές φιλολογικό συνέδριο τη μαρτυρία της για την απρόβλεπτη σύνδεση λογοτεχνίας και ζωής.

Διαβάστε επίσης: "Το βιβλίο της προδοσίας"
______________________________
Άντζελα Δημητρακάκη: "Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα"

ISBN 978-960-05-1429-2 - σελ. 385 - τιμή 17,24 ευρώ - έκδοση Ιουνίου 2009

Το μαγείο

[ παρουσίαση ]

Το "Το Μαγείο" καταγράφει την ιστορία μιας ενηλικίωσης, τις διαδοχικές φάσεις και το τέλος της παρατεταμένης εφηβείας της Μαρίνας.

Το στημόνι είναι ο διπλός χαμός της Ξένιας και της Μαμάς -οι θάνατοί τους, εξ αρχής γνωστοί στον αναγνώστη, εμφανίζονται ως αναπότρεπτοι αλλά και αλληλένδετοι.

Το πώς και το γιατί, τα πριν και τα μετά παρακολουθούμε σε μιαν αφήγηση που παλινδρομεί από το παρόν στο παρελθόν και ταξιδεύει από την Αθήνα στο Εδιμβούργο, και από κει στην Ιερουσαλήμ.

Διαβάστε επίσης της ιδίας (με βιογραφικό της συγγραφέως): "Η αρρώστια των βουνών" , "Θερμοκρασία δωματίου"
______________________________
Δήμητρα Κολλιάκου: "Το μαγείο"

ISBN 960-05-0884-4 - σελ. 391 - τιμή 15,65 ευρώ - έκδοση Ιουνίου 2001

Αυγή βράδυ ή νύχτα

[ παρουσίαση ]

H Γιασμίνα Pεζά, από τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς διεθνώς -τα έργα της παίζονται σε ολόκληρο τον κόσμο-, ακολούθησε τον Nικολά Σαρκοζύ επί εννέα περίπου μήνες κατά την προεκλογική του εκστρατεία. Πιο κοντά στον υποψήφιο πρόεδρο σε όλη αυτή την κρίσιμη περίοδο από ό,τι και οι δημοσιογράφοι ακόμα, η Pεζά παρατηρεί και καταγράφει τα λόγια, τις κινήσεις, τους τόπους και τις καταστάσεις. Kοσμικές εκδηλώσεις, κουβέντες του αέρα, συνεχείς περιοδείες, πολιτικές και πολιτικάντικες ίντριγκες, αλλά και στιγμιότυπα μοναξιάς και μοναχικότητας, λόγια αυτεπίγνωσης, συζητήσεις ουσιώδεις και συναντήσεις φιλίας συνθέτουν την πρώτη ύλη αυτού του βιβλίου.

Το παρατηρητικό βλέμμα της Ρεζά στην πολιτική ζωή της Γαλλίας είναι αμιγώς λογοτεχνικό. Ο αναγνώστης που δεν γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα της γαλλικής πολιτικής ζωής παρακολουθεί, παρ όλα αυτά, με άνεση την εξέλιξη των γεγονότων, εφόσον κεντρικό σημείο του βιβλίου είναι ο ανθρώπινος αγώνας δρόμου με την ίδια τη ζωή· όχι η κλειδαρότρυπα.
To βιβλίο της Pεζά ξεπερνά κατά πολύ το φαινόμενο Σαρκοζύ, απεικονίζοντας το αέναο κυνηγητό του χρόνου και της εξουσίας, κοντολογής την τραγωδία του σημερινού πολιτικού ανθρώπου.
_______________________________
Γιασμίνα Pεζά (Yasmina Reza): "Αυγή βράδυ ή νύχτα"

ISBN 978-960-05-1489-6 - σελ. 172 - τιμή 17,00 ευρώ - έκδοση Νοεμβρίου 2010

Ημερολόγιο εξορίας - Ερζερούμ 1943

[ παρουσίαση ]

Με ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό από τουρκικές πηγές

"4 Μαΐου 1943 Πήγαμε στη δουλειά όπως κάθε μέρα, αλλά για την επιστροφή ξεκινήσαμε στις 12.30 και στις 2 ήμασταν στο Μαχαλλέ-μπασί. Η νεκράμαξα έφτασε ύστερα από 10-20 λεπτά. Στοιχηθήκαμε και πάλι ανά τριάδες σε δυο σειρές και ξεκινήσαμε με την άμαξα στο μέσο, αλλά έβλεπα ότι αυτή τη φορά οι σύντροφοι δεν ήταν περίλυποι όπως στην προηγούμενη νεκρώσιμη τελετή· αναρωτιόμουν αν είχαν συνηθίσει την ιδέα του θανάτου ή αν είχε μήπως αυξηθεί η αντοχή τους. Ή μήπως το φως του ήλιου που πλημμύριζε από παντού τούς έκανε να τα βλέπουν όλα και ειδικά τη δική τους κατάσταση λιγότερο μαύρη; Έμοιαζαν να έχουν ξεχάσει τον νεκρό πριν ακόμα τον θάψουμε. Όταν όμως σε λίγο βγήκαμε από την πόλη και φθάσαμε στον τόπο της ταφής και ακούστηκε το «θρηνώ και οδύρομαι», τότε οι φίλοι του εκδήλωσαν βαθιά λύπη. Έπεσαν και πάλι μέσα σε μια θάλασσα πόνου. Στον τάφο διάβασαν προσευχή πρώτα οι Ρωμιοί, έπειτα οι Αρμένηδες και στη συνέχεια οι Εβραίοι σύντροφοι. Ύστερα από 1,5 ώρα φύγαμε από εκεί νιώθοντας μεγάλη οδύνη. Δύο από τους συντρόφους μας στη συμφορά είχαν γίνει τώρα σύντροφοι και στον τάφο. Κάποιοι φίλοι είχαν φέρει και άφησαν στον Ιατρού έναν ωραίο σταυρό από αγριολούλουδα." - Γιώργος Χατζηδημητριάδης

Ο νόμος περί Φόρου Περιουσίας, που εγκρίθηκε τα έτη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, είναι ένα σημαντικό μέτρο όχι μόνο από οικονομική άποψη, αλλά και από πολιτική και πολιτιστική. Η εφαρμογή του αυτή καθ' εαυτή περιλαμβάνει στην ουσία διάφορες επιμέρους διαδικασίες, όπως την προετοιμασία και την έγκρισή του από τη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, την υποστήριξη που του επιφύλαξαν τα δημοσιογραφικά όργανα της εποχής, τον τρόπο εργασίας των επιτροπών που καθόρισαν ποιος θα πληρώσει φόρο και πόσος θα είναι αυτός, την προθεσμία καταβολής του φόρου, η οποία είχε περιορισθεί σε ένα μήνα κατ' ανώτατο όριο, την κατάσχεση και πώληση, εντός της προθεσμίας αυτής, των περιουσιακών στοιχείων όσων αδυνατούσαν να καταβάλουν το φόρο, και τέλος την αποστολή όσων εξακολουθούσαν να μην μπορούν να τον καταβάλουν σε στρατόπεδα εργασίας για “καταβολή του φόρου μέσω υποχρεωτικής εργασίας”.

Εξετάζοντας ως ένα σύνολο όλα αυτά τα επιμέρους στάδια, μπορούμε να χαρακτηρίσουμε το νόμο περί Φόρου Περιουσίας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των αντιμειονοτικών πολιτικών με τις οποίες ερχόμαστε κάθε τόσο αντιμέτωποι στην πρόσφατη ιστορία μας. - Αϋχάν Ακτάρ

Με την εφαρμογή του νόμου περί Φόρου Περιουσίας το 1943, ο Γιώργος Χατζηδημητριάδης στάλθηκε εξορία, μαζί με άλλους περίπου 1.400 άντρες από την ελληνική, αρμενική και εβραϊκή μειονότητα της Κωνσταντινούπολης και άλλων πόλεων, στην ύπαιθρο του Ερζερούμ. Το ημερολόγιο που γράφει είναι από αυτή την περίοδο εξορίας. Σε όλη του τη ζωή, εκτός από την αλληλογραφία που κρατούσε με συγγενικά και φιλικά πρόσωπα, δεν είχε γράψει ποτέ πριν, ούτε και έγραψε μετά από αυτό.

Η ενασχόληση –μετάφραση και επιμέλεια αντίστοιχα– με το ημερολόγιο και τις επιστολές του Γιώργου Χατζηδημητριάδη υπήρξε πηγή απρόσμενης ευχαρίστησης, πέρα από τη συγκίνηση που, όπως ήταν φυσικό, συνόδευε αυτό το ξαναζωντάνεμα της επαφής με τον αγαπημένο πρόγονο. Ήταν ταυτόχρονα μια επανασύνδεση με ένα κομμάτι κοινής ιστορίας των ανθρώπων μιας άλλης εποχής κι ενός άλλου τόπου. - Νίκη Σταυρίδη

Στο βιβλίο περιλαμβάνονται ονομαστικός κατάλογος των υποχρέων που εστάλησαν στα στρατόπεδα εργασίας Ερζερούμ-Άσκαλε και Εσκίσεχιρ-Σιβρίχισαρ, συγκροτημένος από τον καθηγητή Αϋχάν Ακτάρ, καθώς και πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Γιώργος Χατζηδημητριάδης γεννήθηκε το 1883 στη Νίγδη της Καππαδοκίας. Γύρω στο 1895 μετανάστευσε στην Πόλη για να σπουδάσει και να δουλέψει.

Με την εφαρμογή του Φόρου Περιουσίας (VarlIk Vergisi) το 1943, εστάλη σε καταναγκαστικά έργα στο Ερζερούμ της Ανατολικής Τουρκίας, μαζί με άλλους 1.400 περίπου άντρες από την αρμενική, εβραϊκή και ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης, της Προύσας και της Ανατολικής Θράκης, ενώ στο μεταξύ είχε δημευθεί η περιουσία όλων και είχαν βγει σε πλειστηριασμό τα υπάρχοντά τους.

Το ημερολόγιο και οι επιστολές που δημοσιεύονται εδώ γράφτηκαν κατά τους πρώτους μήνες της εξορίας αυτής. Ο Γ. Χατζηδημητριάδης πέθανε το 1968 στην Πόλη.

Ο Αϋχάν Ακτάρ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1953.

Αποφοίτησε από το Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Κεντ στην Αγγλία.

Το 1989 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά, η οποία δημοσιεύθηκε με τον τίτλο "Καπιταλισμός, υπανάπτυξη και μικρή βιομηχανία στην Τουρκία". Στη συνέχεια επικέντρωσε την έρευνά του στις σχέσεις κράτους και μη μουσουλμανικών μειονοτήτων και δημοσίευσε τα βιβλία "Φόρος Περιουσίας και πολιτικές εκτουρκισμού (2000)" και "Τουρκικός εθνικισμός, μη μουσουλμάνοι και οικονομική μετάβαση (2006)".

Δίδαξε επί σειρά ετών στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά και σήμερα διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Τουρκο-ελληνικών Σπουδών του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Μπιλγκί της Κωνσταντινούπολης.

______________________________________
Γιώργος Χατζηδημητριάδης: "Ημερολόγιο εξορίας - Ερζερούμ 1943" - επίμετρο: Αϋχάν Ακτάρ - επιμέλεια έκδοσης: Νίκη Σταυρίδη - μετάφραση από τα τουρκικά: Νίκη Σταυρίδη, Άνθη Καρρά

ISBN 978-960-05-1475-9 - σελ. 152 - τιμή 13,00 ευρώ - έκδοση 2010

Η επέμβαση των Άγγλων στην Ελλάδα - Από τη Βάρκιζα στον εμφύλιο πόλεμο, Φεβρουάριος 1945-Αύγουστος 1946

[ παρουσίαση ]

Tα Δεκεμβριανά -υποστηρίζεται στο βιβλίο αυτό- δεν ήταν σε καμιά περίπτωση, όπως ακόμα και σήμερα ισχυρίζονται ορισμένοι, η κομμουνιστική επανάσταση που προετοιμαζόταν επί μακρύ χρονικό διάστημ.

Ήταν η επέμβαση που προετοίμαζε ο Tσώρτσιλ, διπλωματικά και στρατιωτικά, με κάθε επιμέλεια, από το καλοκαίρι του 1943 για να συντρίψει την ελληνική Aντίσταση στο σύνολό της, με σκοπό την αποκατάσταση των ημι-αποικιακών σχέσεων εξάρτησης, όπως ίσχυαν προπολεμικά.

H στρατιωτική επέμβαση των Bρετανών άνοιξε το δρόμο στην ελληνική Δεξιά για την επανοδό της στην παλαιά της θέση εξουσίας.

Διαβάστε επίσης του ιδίου (με βιογραφικό του συγγραφέα):

"Η ιταλο-γερμανική επίθεση εναντίον της Ελλάδος"

"Η Εθνική Αντίσταση και οι συνέπειές της"
________________________________________
Heinz Richter: "Η επέμβαση των Άγγλων στην Ελλάδα - Από τη Βάρκιζα στον εμφύλιο πόλεμο, Φεβρουάριος 1945-Αύγουστος 1946" - μετάφραση: Περικλής Βαλλιάνος, Γιώργος Γιάνναρης - επιμέλεια: Γιώργος Γιάνναρης

ISBN 960-05-0635-3 - ελ. 668 - τιμή 33,66 ευρώ - έκδοση 1997

Ο μηχανισμός της καταστροφής

[ παρουσίαση ]

Τη νύχτα της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου 1955, η ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης έγινε στόχος απρόκλητων βιαιοτήτων. Μέσα σε λίγες ώρες εμπορικά καταστήματα, βιοτεχνίες, σπίτια, ακόμα και οι εκκλησίες των Ελλήνων μετατράπηκαν σε ερείπια. Τα γεγονότα αυτά σήμαναν την αρχή του τέλους της κοινότητας των Ρωμιών της Πόλης. Η βίαιη αυτή επίθεση σύντομα συνυφάνθηκε με τις ψυχροπολεμικές πολιτικές εξελίξεις της εποχής, και τα πραγματικά γεγονότα αποσιωπήθηκαν εξίσου γρήγορα.

Με αφορμή την 50η επέτειο της μεγάλης καταστροφής, ο Σπύρος Βρυώνης ανασυνέθεσε τα γεγονότα εκείνης της νύχτας στο μεγαλειώδες έργο του «Ο μηχανισμός της καταστροφής: το τουρκικό πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 και ο αφανισμός της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης», το οποίο εκδόθηκε στα αγγλικά το 2005.

Αυτή η μνημειώδης μελέτη είναι το πρώτο έργο τέτοιου βάθους και εύρους που έχει εκδοθεί σε οποιαδήποτε γλώσσα γι' αυτή την καθοριστική στιγμή της σύγχρονης τουρκικής και ελληνικής ιστορίας. Έχει υμνηθεί ως "magnum opus", ως "πρωτότυπο και βαρυσήμαντο", ως "λαμπρό έργο". Είναι βέβαιο ότι θα αναγνωριστεί ως η απροσπέραστη μελέτη των βίαιων γεγονότων που τόσο αναλυτικά περιγράφει και εξετάζει.

Ο τόμος περιλαμβάνει και ένα εκτεταμένο ένθετο με τις μοναδικές φωτογραφίες του Δημητρίου Καλούμενου. Η εξαιρετική φωτογραφική τεκμηρίωση προσδίδει επιπρόσθετο βάρος στις αρχειακές μαρτυρίες που παρουσιάζει ο συγγραφέας και στην ιστορική ανάλυση του πογκρόμ και των συνεπειών του.

«Ο Σπύρος Βρυώνης έγραψε ένα magnum opus. Η πληρότητα της έρευνας και της ανάλυσης, η ποικιλία του τεκμηριωτικού υλικού του, η απόλυτη ακρίβεια και της παραμικρής λεπτομέρειας, η παρουσίαση των απόψεων των δραστών, των θυμάτων και των απλών θεατών των γεγονότων και η πλήρης διαλεύκανση της αλήθειας ενός εγκλήματος, το οποίο σκοπίμως έχει υποτιμηθεί ή και αποσιωπηθεί, φανερώνουν το ηθικό σθένος ενός αφοσιωμένου ερευνητή και ιστορικού.» - (Richard G. Hovannisian, Καθηγητής της Ιστορίας της Αρμενίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας)

«Κάθε έθνος έχει στην ιστορία του επεισόδια που προτιμά να ξεχνά, γεγονότα τα οποία η συλλογική μνήμη προσπαθεί να απωθήσει ή και να σβήσει για πάντα. Η επίθεση που υποκίνησε το τουρκικό κράτος εναντίον των χριστιανών της Κωνσταντινούπολης την 6η προς 7η Σεπτεμβρίου 1955 είναι ένα τέτοιο γεγονός στη σύγχρονη τουρκική ιστορία. Η έκδοση του λαμπρού βιβλίου ενός από τους κορυφαίους ιστορικούς του μικρασιατικού χώρου είναι επομένως ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη. Το βιβλίο παρουσιάζει με ενδελεχή και τεκμηριωμένο τρόπο τα τραγικά γεγονότα, τα οποία όχι μόνο είχαν ως αποτέλεσμα τον αφανισμό της ελληνικής, της αρμενικής και της εβραϊκής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, αλλά επίσης φτώχυναν ηθικά και πνευματικά το τουρκικό έθνος.» - (Fatma Muge Gocek, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν)

«Ο διωγμός των Ελλήνων στη σύγχρονη Τουρκία ήταν και εξακολουθεί να είναι μια προέκταση της αμείλικτης πολιτικής των εθνικών εκκαθαρίσεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε αυτόν τον αξιοσημείωτα πλήρη, σχολαστικά τεκμηριωμένο και ογκώδη τόμο, ο διακεκριμένος ερευνητής Σπύρος Βρυώνης αναδεικνύει ένα καίριο γεγονός: τα γεγονότα της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου 1955 οργανώθηκαν προσεκτικά και ενορχηστρώθηκαν από τις ανώτατες αρχές της Άγκυρας, αλλά, όπως συνήθως συμβαίνει, ξέφυγαν τελικά από κάθε έλεγχο. Η κατάληξη ήταν ένα ακόμα αποτρόπαιο επεισόδιο σε έναν ιστορικό κατάλογο που κηλιδώνεται από πληθώρα βαρβαροτήτων εις βάρος ευπαθών μειονοτήτων» - (Vahakn N. Dadrian, επικεφαλής του τμήματος έρευνας σε θέματα γενοκτονίας του Ινστιτούτου Zoryan)

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Σπύρος Βρυώνης, κορυφαίος βυζαντινολόγος της γενιάς του, γεννήθηκε το 1928 στο Μέμφις του Τεννεσή των Η.Π.Α. από οικογένεια κεφαλληνιακής καταγωγής. Μετά το τέλος των μεταπτυχιακών σπουδών του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, ξεκίνησε την πανεπιστημιακή σταδιοδρομία του διδάσκοντας στο ίδιο πανεπιστήμιο. Έχει διατελέσει καθηγητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (όπου χρημάτισε και διευθυντής του Κέντρου Σπουδών Εγγύς Ανατολής G. E. von Grunebaum), καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και καθηγητής Ελληνικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (όπου κατείχε και τη θέση του διευθυντή του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης), από το οποίο αποχώρησε με τον τιμητικό τίτλο του ομότιμου καθηγητή Ελληνικού Πολιτισμού.

Μέλος πολλών επιστημονικών φορέων, επίτιμος διδάκτορας πολλών πανεπιστημίων (μεταξύ των οποίων το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Πανεπιστήμιο Κύπρου), ο Σπύρος Βρυώνης έχει τιμηθεί με σημαντικές επιστημονικές διακρίσεις: έχει εκλεγεί τακτικό μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, της Αμερικανικής Ακαδημίας Μεσαιωνικών Σπουδών, της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Το πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο του αφορά στο Βυζάντιο, την Οθωμανική Αυτοκρατορία, τα Βαλκάνια και τον αραβικό κόσμο και περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό βιβλίων και άρθρων. Κυριότερα βιβλία του:

"Η παρακμή του μεσαιωνικού πολιτισμού της Μικράς Ασίας και η διαδικασία του εξισλαμισμού, 11ος έως 15ος αιώνας" (ΜΙΕΤ 1997)

"Η καθ' ημάς Ανατολή: Η πνευματική παράδοση του μεσαιωνικού ελληνισμού στον σλαβικό και ισλαμικό κόσμο" (Βάνιας 1995)

"Byzantium and Europe" ("Βυζάντιο και Ευρώπη"), Harcourt, Brace and World, 1967

"Byzantium: Its Internal History and Relations with the Islamic World" ("Βυζάντιο: Η εσωτερική του ιστορία και οι σχέσεις του με τον ισλαμικό κόσμο"), Variorum Reprints, 1971

"Studies on Byzantium, Seljuks and Ottomans" ("Μελέτες για το Βυζάντιο, τους Σελτζούκους και τους Οθωμανούς"), Undena Publications, 1982

"Studies in Byzantine Institutions and Society" ("Μελέτες για τους θεσμούς και την κοινωνία του Βυζαντίου), Aristide D. Caratzas, 1997.

Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται και τα εξής βιβλία, τα οποία επιμελήθηκε σε συνεργασία με άλλους:

"Aspects of the Balkans: Continuity and Change" ("Όψεις των Βαλκανίων: Συνέχεια και αλλαγή") σε συνεργασία με τον Henrik Birnbaum, Mouton, 1972

"Islam and Cultural Change in the Middle Ages" ("Ισλάμ και πολιτιστική αλλαγή στον Μεσαίωνα), Harrassowitz, 1975

"Individualism and Conformity in Classical Islam" ("Ατομικισμός και συμμόρφωση στο κλασικό Ισλάμ") σε συνεργασία με τον Amin Banani, Harrassowitz, 1977

"Islam's Understanding of Itself" ("Το Ισλάμ και η αυτοκατανόησή του") σε συνεργασία με τον Richard G. Hovannisian, Undena Publications, 1983

"Essays on the Slavic World and the Eleventh Century" ("Δοκίμια για τον σλαβικό κόσμο και τον 11ο αιώνα"), Aristide D. Caratzas, 1992.
_____________________________________________
Σπύρος Βρυώνης: "Ο μηχανισμός της καταστροφής - Το τουρκικό πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 και ο αφανισμός της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης"

ISBN 960-05-1302-3 - σελ. 747 - τιμή 33,00 ευρώ - έκδοση Μαΐου 2007

Η δεξιά τσέπη του ράσου

[ παρουσίαση ]

Τη νύχτα που πέθανε ο αρχιεπίσκοπος γέννησε η Σίσσυ. Έκανε τρία κουτάβια σα θρεμμένα ποντικάκια. Ο Βικέντιος από μέρες την είχε κατά νου. Περίμενε. Είχανε σωθεί τα φουντούκια στην τσέπη του ράσου του. Πηγαινοερχότανε μες στο μοναστήρι, μοναχικός διακονητής, κι εκείνη, φουσκωμένη, έτρεχε βαριανασαίνοντας από πίσω του, ταμένη να συντροφεύει τα βήματά του στο μαγειριό, στο προαύλιο, στα αγριεμένα πια κηπάρια και στην πεζούλα με τους σταυρούς. Ο Βικέντιος, μοναχικός μοναχός, πενθεί για την αδικοχαμένη σκυλίτσα του, την ίδια στιγμή που λαός και επίσημη Εκκλησία πενθούν τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο. Κατόπιν, καθώς οι κεφαλές της Εκκλησίας μετέχουν σε ιερές και ανίερες διαδικασίες διαδοχής, εκείνος αγωνιά να κρατήσει στη ζωή έστω και έναν από τους τρεις νεογέννητους διαδόχους της νεκρής σκυλίτσας.

Mια έντονα σημειολογική νουβέλα που ακροβατεί μεταξύ προσωπικού και συλλογικού πένθους, προσωπικής και συλλογικής ελπίδας. Από τον συγγραφέα-έκπληξη του μυθιστορήματος Ανάμισης ντενεκές.

Διαβάστε επίσης του ιδίου: "Ανάμισης ντενεκές" και "Ήλιος με δόντια"

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

O Γιάννης Mακριδάκης (akridaki@gmail.com) γεννήθηκε το 1971 στη Xίο και σπούδασε Mαθηματικά. Aπό το 1997, που ίδρυσε το Kέντρο Xιακών Mελετών με σκοπό την έρευνα, αρχειοθέτηση, μελέτη και διάδοση των τεκμηρίων της Xίου, οργανώνει τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα του Kέντρου, επιμελείται τις εκδόσεις του και διευθύνει το τριμηνιαίο περιοδικό Πελινναίο.

Έχει γράψει:

• Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι, όλοι. Xιώτες πρόσφυγες και στρατιώτες στη Mέση Aνατολή: Mαρτυρίες 1941-1946 (εκδ. K.X.M., Πελινναίο 2006, και προσεχώς από την Εστία)

• 10.516 μέρες: Iστορία της νεοελληνικής Xίου 1912-1940, ιστορικό αφήγημα (εκδ. K.X.M., Πελινναίο 2007).

• Tο πρώτο του μυθιστόρημα Aνάμισης ντενεκές (Eστία 2008) έχει κάνει μέχρι τώρα έξι εκδόσεις, ενώ κυκλοφόρησε τον επόμενο χρόνο (2009) και στα τουρκικά.

• Η νουβέλα του Η δεξιά τσέπη του ράσου (Εστία 2009) βρίσκεται ήδη στην Πέμπτη έκδοση.

___________________________________________

Γιάννης Mακριδάκης: "Η δεξιά τσέπη του ράσου"

ISBN 978-960-051-413-1 - σελ. 144 - τιμή 10,05 ευρώ - έκδοση 2009

Η ενηλικίωση μιας γενιάς

[ παρουσίαση ]

Στα χρόνια της Κατοχής (1941-1944) πολλές χιλιάδες αγόρια και κορίτσια που βρίσκονταν στο τέλος της εφηβείας τους και στα πρώτα νεανικά τους χρόνια στρατεύτηκαν εθελοντικά στις παράνομες αντιστασιακές οργανώσεις, δημιουργώντας έτσι ένα πρωτοφανές κίνημα νεολαίας με τεράστια δυναμική.

Το βιβλίο της Οντέτ Βαρών-Βασάρ επιχειρεί να περιγράψει και να αναλύσει αυτό το φαινόμενο. Εστιάζοντας στη μη ένοπλη Αντίσταση, η συγγραφέας προσεγγίζει τις αντιστασιακές οργανώσεις των νέων όλου του πολιτικού φάσματος ως προς τη δομή τους, τα χαρακτηριστικά τους, την ιδεολογική τους τοποθέτηση και τη δράση τους. Μελετά το ΕΑΜ Νέων, τη Λεύτερη Νέα και την Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ), που αποτελούν τους τρεις σταθμούς του αριστερού αντιστασιακού κινήματος των νέων. Ιδιαίτερα για την ΕΠΟΝ, η οποία έδωσε στο φαινόμενο την εκρηκτική του διάσταση και την κορύφωσή του, παρακολουθεί την εξάπλωσή της σε όλη την Ελλάδα.

Το βιβλίο αναδεικνύει παράλληλα και τις σημαντικότερες αντιστασιακές οργανώσεις νέων της αντίπερα ιδεολογικής όχθης. Το πρώτο μέρος του αφιερώνεται στις αθηναϊκές οργανώσεις Στρατιά Σκλαβωμένων Νικητών, Νεολαία του ΕΔΕΣ, Ιερή Ταξιαρχία και Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ).

Η συγγραφέας στάθηκε ιδιαίτερα σε ζητήματα καίρια, όπως η συμμετοχή των νέων γυναικών και η πολιτιστική δραστηριότητα στο πλαίσιο της Αντίστασης. Η μελέτη (που στηρίζεται ιδιαίτερα σε γραπτές και προφορικές μαρτυρίες) κατορθώνει να αναδείξει το βίωμα αυτής της γενιάς και τους τρόπους με τους οποίους η συμμετοχή στην Αντίσταση σφράγισε τη συλλογική της μνήμη και συνέβαλε στην ενηλικίωσή της. Οι νέοι και οι νέες βίωσαν εκείνα τα χρόνια μια μοναδική συνάντηση: τη συνάντηση με την Αντίσταση και, μέσα απ' αυτήν, τη συνάντηση με την πολιτική και τον πολιτισμό. Την ιστορία της μοναδικής αυτής συνάντησης θέλει να φωτίσει αυτό το βιβλίο.


Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Η Οντέτ Βαρών-Βασάρ (Αθήνα, γενν. 1957) είναι ιστορικός, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μελέτησε αρχικά τον Τύπο των νέων στην Κατοχή (Ελληνικός νεανικός τύπος: Καταγραφή 1941-1945, τόμ. Α΄-Β΄, εκδ. ΙΑΕΝ, Αθήνα 1987), και αργότερα τη στράτευση της νεολαίας στην Αντίσταση, ως θέμα της διδακτορικής της διατριβής. Συμμετείχε στις δραστηριότητες της Εταιρείας Μελέτης Νέου Ελληνισμού Μνήμων τη δεκαετία του 80 και σ αυτές της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικού Εβραϊσμού τη δεκαετία του 90 (ιδρυτικό μέλος). Ασχολείται με θέματα πολιτισμικής ταυτότητας της εβραϊκής διασποράς, με τη γενοκτονία των Εβραίων και με τη στρατοπεδική λογοτεχνία («Άουσβιτς: Η ανάδυση μιας δύσκολης μνήμης», Άουσβιτς, επιμ. Β. Γεωργιάδου - Α. Ρήγος, Καστανιώτης 2007, «Η γενοκτονία των Ελλήνων Εβραίων [1943-1944] και η αποτύπωσή της: μαρτυρίες, λογοτεχνία και ιστοριογραφία», Η εποχή της σύγχυσης: H δεκαετία του 40 και η ιστοριογραφία, επιμ. Γ. Αντωνίου - Ν. Μαραντζίδης, Εστία 2008).

Διδάσκει ιστορία στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Από το 1995 εκδίδει και διευθύνει το περιοδικό Μετάφραση.

Έχει μεταφράσει πολλά έργα της γαλλικής και γαλλόφωνης γραμματείας (Φλωμπέρ, Σεμπρούν, Λυοτάρ, Τοντόροφ, Άναλις, Αλμπέρ Κοέν). Το 2005 τιμήθηκε με τη διάκριση του Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών από τον υπουργό Πολιτισμού της Γαλλίας.
__________________________________
Οντέτ Βαρών-Βασάρ: "Η ενηλικίωση μιας γενιάς"

ISBN 960-05-1422-4 - σελ. 564 - τιμή 25,12 ευρώ - έκδοση 2009

Ήλιος με δόντια

«Απόμεινα τότε, θυμάμαι, εκεί, κάτω από τη μεγάλη γαλαρία, γερμένος για κάμποση ώρα πάνω στη βαριά σιδεριά της καστρόπορτας, να κλαίω με αναφιλητά, ώσπου μέσα στο βούρκο του μυαλού μου άστραψε η σκέψη πως από κείνη την ώρα ήμουνα πια εγώ η μοναδική, η πιο μεγάλη ντροπή του Φρουρίου. 

Σκέφτηκα τις μέγαιρες αφρισμένες να με διώχνουνε, να με κατασπαράζουνε και να με ματώνουνε με τα νύχια και με τα δόντια τους. 

Ανάμισης ντενεκές

[ παρουσίαση ]

Ο Γιώργης Πέτικας πάτησε κι αυτός το πόδι του στην προκυμαία.

Ήρθε από την Αμερική, όπου είχε πάει μετανάστης πριν από ένα χρόνο να δουλέψει στα σφαγεία, να προικίσει τρεις αδερφές στα Καρδάμυλα, μπας και πάρουν καραβοκύρη ή καπετάνιο και σωθούν τουλάχιστον αυτές. Ήταν η δεύτερη φορά που ερχόταν από την ξενιτιά, είχε κάνει κι ένα χρόνο παλιότερα, τότε που άφησε τη Χίο τουρκική και όταν γύρισε, τη βρήκε Ελλάδα. [...]

"Ο Πέτικας! Όλα δικά του ήτανε. Τα κηπάρια· εν ήσπερνεν, εν εθέριζεν, εν ήβαζεν κήπο σαν εμάς που βάζαμεν και ποτίζαμεν, μα όλα δικά του ήτανε. Είχεν κάμει κλεψιές και πιάνουνταν, εξέκοβγε, πιάνουνταν, εξέκοβγε [...] Μοναχός ήτανε. Έναν παλικάρι άπαντρον, άπαντρον κι εγύριζεν. Όπου εβραδυάζουνταν ήμενε. Στα Διευκά ήταν σ' έναν κατώι, στη Σιερούντα ήταν σ' έναν κατώι, μες στην εκκλησιά επήαινε κι εκοιμούνταν. Ο Πέτικας..."

Η ιστορία ενός ανθρώπου που πέρασε στην παρανομία για ένα έγκλημα πάθους, ή πώς ένας άνθρωπος μετατρέπεται σε θρύλο. Και πώς αυτός ο θρύλος επιζεί, αυθεντικός ή παραλλαγμένος, μέσα στο χρόνο. Μια μυθοπλασία εμπνευσμένη από την ιστορική μνήμη και τη λαϊκή αφήγηση.

Ένα μυθιστόρημα-έκπληξη, που ξεφεύγει από τα γνωστά σχήματα της σύγχρονης εκδοτικής παραγωγής.

Διαβάστε επίσης του ιδίου (με βιογραφικό του συγγραφέα):

"Η δεξιά τσέπη του ράσου"

"Ήλιος με δόντια"

"Λαγού μαλλί"

_____________________________

Γιάννης Μακριδάκης: "Ανάμισης ντενεκές"

ISBN 978-960-051-371-4 - σελ. 348 - τιμή 12,56 ευρώ - έκδοση 2008

Συνάντηση

[ παρουσίαση ]

Στη Συνάντηση, άλλο ένα δοκίμιο γραμμένο σαν συναρπαστικό μυθιστόρημα, ο Κούντερα χτίζει το δικό του Πάνθεον, όπου συναντιούνται, όπως σημειώνει, οι σκέψεις του και οι αναμνήσεις του, τα παλιά υπαρξιακά και αισθητικά θέματά του και οι παλιοί του έρωτες, ο Ραμπελαί, ο Γιάνατσεκ, ο Φελλίνι, ο Μαλαπάρτε…

Μερικοί από τους σύντομους σταθμούς της περιδιάβασης του Κούντερα στην καλλιτεχνική, πνευματική και πολιτική διαδρομή της Ευρώπης του 20ού αιώνα:

• Ο μοντερνισμός του Φράνσις Μπέικον και του Σάμουελ Μπέκετ κόντρα στον μοντερνισμό τον οποίο ρίχνει στην αγορά το μάρκετιγκ της τέχνης.

• Ο Ηλίθιος του Ντοστογέφσκι, τα Εκατό χρόνια μοναξιά του Μάρκες και άλλα «μυθιστορήματα που βυθοσκοπούν την ύπαρξη».

• Το φιλμ-τέχνη και το φιλμ-παράγοντας αποβλάκωσης· η προφητική παρουσίαση της νεκροφιλικής κάμερας από τον Φελλίνι στην Ντόλτσε Βίτα και η σύγκρουση του κορυφαίου Ιταλού σκηνοθέτη με τον Μπερλουσκόνι.

• Το ιστορικό μυθιστόρημα και η αισθητική επιταγή του πρώτου μεγάλου επικού ποιητή, του Ομήρου.

• Οι σονάτες του Μπετόβεν, η μοναχική νεωτεριστική δημιουργία του Λέος Γιάνατσεκ, και οι κομμένες γέφυρες στη μουσική του Ιάννη Ξενάκη.

• Η γαλλική Τρομοκρατία στο Οι θεοί διψούν και η διαγραφή του Ανατόλ Φρανς από τις μαύρες λίστες που συντάσσουν τα παρισινά σαλόνια.

• Το «αρχιμυθιστόρημα» του Κάρλος Φουέντες και το Δέρμα του Μαλαπάρτε, δάχτυλο στην πληγή της αρρώστιας του 20ού αιώνα.

• Η Ελλάδα που κατοικεί ταυτόχρονα στον ανατολικοευρωπαϊκό και τον δυτικοευρωπαϊκό κόσμο, και η Γιουγκοσλαβία που με δεμένα τα μάτια όδευε προς το χαμό.

• Η Άνοιξη της Πράγας και ο παρισινός Μάης του ’68.

Διαβάστε επίσης του ιδίου: "Το βαλς του αποχαιρετισμού"

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Γαλλοτσέχος συγγραφέας Μίλαν Κούντερα γεννήθηκε στο Μπρνο και από το 1975 ζει στη δεύτερη πατρίδα του, τη Γαλλία. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα Το αστείο, Η ζωή είναι αλλού, Το βαλς του αποχαιρετισμού, Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης, Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι και Η αθανασία, καθώς και το θεατρικό Ο Ιάκωβος κι ο αφέντης του, όλα στην τσέχικη γλώσσα.

Τα παλαιότερα δοκίμια Η τέχνη του μυθιστορήματος και οι Προδομένες διαθήκες, το νεότερο Ο πέπλος, καθώς και τα πιο πρόσφατα μυθιστορήματά του Η βραδύτητα, Η ταυτότητα και Η Άγνοια είναι γραμμένα στα γαλλικά.
____________________________________
Μίλαν Κούντερα: "Συνάντηση" - μετάφραση: Γιάννης Η. Χάρης

ISBN 978-960-051-472-8 - τιμή 17,00 ευρώ

Οι εργοδότες

[ παρουσίαση ]

Από το 1947 στη μαχόμενη δημοσιογραφία, ο Αγαμέμνων Φαράκος έγινε μέλος της ΕΣΗΕΑ μόλις το 1964, ενώ είχε ήδη θητεία 14 χρόνων σε αθηναϊκές εφημερίδες. Η απαρχή αυτής της θητείας στο "Ριζοσπάστη", το 1947, κρατούσε κλειστές τις θύρες του επαγγελματικού σωματείου. Ακολούθησαν ο πλαστηριακός "Προοδευτικός Φιλελεύθερος" (1950-53), "Η Μάχη" του Ηλία Τσιριμώκου, ο "Εθνικός Κήρυξ" του Παράσχου (1955-59), η "Απογευματινή" και η "Ακρόπολις" των αδελφών Μπότση (1959-69), Τα "Σημερινά" του Σάββα Κωνσταντόπουλου (1970-74), η τηλεόραση της ΕΡΤ (1969-1982), το Αθηναϊκό Πρακτορείο (1969-1990), Η "Βραδυνή" του Τζώρτζη Αθανασιάδη (1974-1989), το MEGA (1989-1991), ως υποδιευθυντής και διευθυντής ειδήσεων, το Κανάλι 5, το μετέπειτα EXTRA του Γιώργου Κουρή (1995-2004), και πάλι η "Βραδυνή", της οικογένειας Μήτση αυτή τη φορά, από το 1997.

Παράδοξη πορεία, που όμως εκφράζει σε μεγάλο βαθμό τη μεταπολεμική αθηναϊκή δημοσιογραφία. Μια διαδρομή πενήντα πέντε χρόνων σε ένα δύσκολο αλλά και συναρπαστικό επάγγελμα και η συνεργασία με δεκαεπτά, τουλάχιστον, εκδότες-εργοδότες απεικονίζονται στις σελίδες αυτού του βιβλίου, ζωντανεύοντας για τον αναγνώστη το παρασκήνιο των εφημερίδων και της τηλεόρασης.
_____________________________________________
Αγαμέμνων Φαράκος: "Οι εργοδότες - Από τον Κώστα Καραγιώργη στον Γιώργο Κουρή"

ISBN 960-05-1180-2 - σελ. 230 - τιμή 9,00 ευρώ - έκδοση 2005