Δρώμενα ψυχής

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ

Ναι!

Αγαπώ τα μελαγχολικά

Φθινόπωρα.

Αυτά,

που με τα δάκρυα

μιας γκρίζας θλίψης,

με μια λαγνεία ερωτική,

ένα ποθούν να γίνουν

μ’ ένα κομμάτι

στέρφας γης.

Μιας γης,

που αναγέννηση

ακόμα περιμένει.

Οι κραυγές της σιωπής

ΓΕΡΙΚΑ ΣΚΑΡΙΑ

Γέρικα σκαριά.

Ναυαγισμένες ζωές

που χτύπησαν σε ξέρες.

Πρόσωπα αυλακωμένα

από του χρόνου το λεπίδι,

που κρέμονται ακόμα

από τα ξέφτια μιας ελάχιστης ελπίδας,

σαν μαριονέτες σ’ ένα θέατρο παραλόγου.

Που δεν αποζητούν χειροκρότημα,

μα μοναχά ένα δικό σου χαμόγελο ζεστό…