Αστεροειδής γλυκάνισος

''Μόλις άνοιξε την πόρτα ο παγωμένος αέρας ανακατεμένος με βροχή την τύλιξε με ένα απαίσιο μουγκρητό. Η θέα έξω την έκανε να κοκαλώσει από φρίκη: Ο κήπος δεν υπήρχε πια.

Στη θέση του απλωνόταν ένα απέραντο λασπωμένο χωράφι, απογυμνωμένο από κάθε μορφή βλάστησης.

Το πηγάδι

Τον είδε και η Ειρήνη το βράδυ.Γλίστρησε στον λιγοστό ύπνο της σαν ύπουλο ερπετό να τη στοιχειώσει.

Ήταν τα μάτια του άδεια στις κόγχες τους και από το ανοιχτό στόμα του έβγαιναν σκουλίκια και νερόφιδα.

Και τα χέρια του ήταν ακόμα δυνατά σαν μέγγενη και την έπνιγαν με τις σάπιες τους σάρκες.

Κάτω από τη φωτιά η μουσική

Στην οδό Ουίλσον, στη γωνία που τελειώνει με τον αριθμό 16, στέκεται εδώ και χρόνια, σαν άθαφτο απομεινάρι μιας άλλης εποχής, ένας σκουριασμένος, αν και μεγαλοπρεπής, άφωτος λυχνοστάτης. 

Στέκεται εκεί δίπλα σε μια τσιμεντένια κι άχαρη κολόνα της ΔΕΗ, αντιστεκόμενος στις σύγχρονες μορφές ηλεκτροδότησης και στις αναμορφώσεις που υπέστη η περιοχή.

Η τελευταία παράσταση της Μαρίνας Φιλίππου

Στο δεύτερο αστυνομικό του μυθιστόρημα, ο Γρηγόρης Αζαριάδης συνεχίζει στα σκοτεινά μονοπάτια του μεσογειακού πολάρ, ακολουθώντας τα βήματα του Μανσέτ και του Ιζό με προφανείς ταυτόχρονα επιρροές από τον Πέτρο Μάρκαρη αλλά και τον Γιάννη Μαρή. ...

Όταν η επαναστατική ομάδα εξαρθρώθηκε, πολλά μέλη της οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη και τελικά στη φυλακή. Ο Παρισιάδης και η Φιλίππου ήταν ανάμεσα στους ελάχιστους που, παρά τη σκιά που αιωρούνταν για πολλά χρόνια πάνω από τα κεφάλια τους, δεν στερήθηκαν την ελευθερία τους.

Παλιοί λογαριασμοί

"Σωστά το μάντεψες", συγκατένευσε ο "Βαρόνος". "Ποια είναι όμως η αντίδραση των άλλων τύπων, που δεν παρανομούν, αλλά προσπαθούν όσο μπορούν οι έρημοι να σεβαστούν τους οποιουσδήποτε γαμημένους νόμους έχουμε; Απάθεια κι αδιαφορία. Σχεδόν το σύνολο αυτής της περίφημης σιωπηλής πλειονότητας βολεύεται στους καναπέδες, συζητάει τα βράδια του Σαββάτου με καλούς φίλους, πάνω από ιταλικές σπεσιαλιτέ και κόκκινο κρασί, κατακεραυνώνει τους κλέφτες και τους διεφθαρμένους κι επαυξάνει μ ενθουσιασμό τη σκληρή κριτική των στημένων τηλεοπτικών σχολιαστών για επίορκους ανώτερους κρατικούς λειτουργούς". [...]

Επί ματαίω

Βγάζοντας το παλτό του για να το κρεμάσει, πρόσεξε στην αριστερή γωνία της ντουλάπας, ακουμπισμένο πάνω σε ένα πάκο με παλιά περιοδικά, εκείνο το μπουκάλι με το δεκαοκτάρι ουίσκι που του είχαν κάνει δώρο πριν από αρκετά χρόνια σε μια γιορτή. Αν και δεν ήταν η μάρκα που προτιμούσε, τα δεκαοκτώ έτη το είχαν ανεβάσει πολύ στην εκτίμησή του. Το είχε λοιπόν από τότε φυλαγμένο στο ντουλάπι του για να το ανοίξει την "κατάλληλη στιγμή".

Ληξιπρόθεσμα δάνεια

Τα "Ληξιπρόθεσμα δάνεια" αρχίζουν με ένα χαρούμενο γεγονός. Ο αστυνόμος Χαρίτος παντρεύει την κόρη του. Η χαρά του κρατάει όμως, λίγο. Γιατί στις επόμενες μέρες εμφανίζεται ένας δολοφόνος που σκοτώνει τραπεζικούς και ανθρώπους του χρήματος.

Σαν να μην έφτανε αυτό η Αθήνα γεμίζει με αφίσες που προτρέπουν όσους χρωστάνε στις τράπεζες να μην πληρώνουν τις δόσεις των δανείων και τις πιστωτικές κάρτες τους. Επειδή ο άγνωστος δολοφόνος σκοτώνει και ξένους σε μια εποχή που το γόητρο της χώρας βρίσκεται στο ναδίρ, ο Χαρίτος και η Ελληνική Αστυνομία τρέχουν και δε φτάνουν.

Άμυνα ζώνης

Ξαφνικά, στις διακοπές του, ο Χαρίτος βρίσκεται με το πτώμα ενός αγνώστου που δεν ξέρει γιατί τον σκότωσαν.

Ενώ ψάχνει στο σκοτάδι να βρει τον δολοφόνο, ο προϊστάμενος του του φορτώνει κι έναν δεύτερο φόνο, του πασίγνωστου ιδιοκτήτη νυχτερινών κέντρων Κούστα. Αρχίζοντας να ξετυλίγει το νήμα των δύο φόνων, ο Χαρίτος ανακατεύεται με τον κόσμο της νύχτας, του ποδοσφαίρου και των εταιρειών δημοσκοπήσεων.

548 ημέρες με άλλο όνομα

Οι γονείς μου, Χάϊμ και Ευγενία Πάρδο, αποφάσισαν να δραπετεύσουν από το γκέτο, μαζί με τα τρία τους παιδιά 5,10 και 14 ετών. Ο κίνδυνος μεγάλος, αν μας συλλαμβάνανε, θα μας εκτελούσαν, και εμάς και όσους μας βοηθούσαν. Κι ακόμη τότε δεν γνωρίζαμε ότι τελικός σκοπός των ναζί ήταν να μας θανατώσουν στην Πολωνία. Κρυφτήκαμε στη Θεσσαλονίκη σε σπίτι χριστιανών συμπολιτών μας, στην καρδιά της πόλης, κοντά στο αρχηγείο των Γερμανών, προστατευμένοι από έναν Αυστριακό…

Τα όνειρα καπνίζουν

Από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή της Χαριτίνης Ξύδη. Πρόκειται για την δεύτερη συλλογή της, μετά το C-Minor - Ένα αιρετικό ρομάντζο (εκδόσεις Ιωλκός, Ιούνιος 2005).

Η ευαισθητοποιημένη γραφή της ποιήτριας αγγίζει σαν χάδι, μαρτυρώντας τον προβληματισμό και την αγωνία της σύγχρονης ζωής των ανθρώπων.